Bad

We komen er best wel uit in ons tijdelijke huisje. Het is niet ruim maar knus en gezellig. De omgeving biedt veel mogelijkheden om lekker te wandelen en te fietsen. Als je tenminste uit de buurt blijft van het enorme aanbod van vakantieparken. Daar zijn we nog steeds verbaasd over, zoveel chalet/vakantieparken hadden we niet verwacht. Het lukt nog steeds om na een stukje rijden toch rustig te wandelen, zeker als je langere wandelingen maakt is het niet zo moeilijk om de massa te ontwijken. Na het wandelen of fietsen zijn we blij met de open haard in het huisje en met het hout dat we nog meegenomen hadden uit Baarn.

Zeker nu de winter steeds meer z’n intrede doet, merken we wel dat het een eenvoudig vakantiehuisje is. De muren zijn maar dun, de ramen zijn enkel glas en de schuifpui is van aluminium. Als we ’s avonds op de bank zitten merken we de koude luchtstromen achter ons. Daar kan zelf de openhaard niet tegen op. Maar het is tijdelijk. En…het geeft ons een extra reden om vlot door te pakken met ons project.

Het enige dat we echt missen is een warm bad. Wij zijn echte badmensen. In ons vorige huis hadden we zelfs een royale jacuzzi ensuite in onze slaapkamer staan, heerlijk. Vooral als de avonden kouder worden. Maar, ook zeker niet onbelangrijk, een dik uur in bad geeft ook ontspanning. En dat kunnen we in deze hectische tijd prima gebruiken. Ons huisje in Voorthuizen heeft geen bad. En dat missen we enorm. Natuurlijk wisten we dit toen we gingen verhuizen. We hadden gedacht dat we onze badverslaving wel konden oplossen door zo nu en dan bij familie of vrienden in bad te gaan (is toch niet zo ontspannen als thuis) en een keertje extra naar de sauna (helaas gesloten wegens Covid). Afgelopen week het internet rondgesurfd op zoek naar een oplossing.

En die is er gekomen. Uit China. Afgelopen jaar is er veel narigheid uit China gekomen, aan het begin van dit jaar komt uit China de oplossing van ons badprobleem. Vrijdag besteld, vanmiddag kwam hij binnen bij het post-ophaalpunt in het naburige Stroe. Een tijdelijke oplossing in ons even tijdelijke huisje.

En het is heerlijk. Kleiner dan de royale jacuzzi in Baarn, maar met een beetje lenigheid kun je je er prima in vouwen. warm water, badolie, bakje koffie en muziekje op de achtergrond, wij kunnen de koude en donkere winteravonden aan.

Project La Planta

Na onze werkvakantie afgelopen weken moet er flink worden geschaafd aan ons eerdere plan. Een plan is nog niet geschreven of er volgt al weer een gewijzigd plan, zeker als we weer contact hebben gehad met de projectleider, de architect, een aannemer of noem maar iemand op uit La Palma. Dat zal komend jaar niet anders zijn. Eén ding zal constant blijven. Het grondstuk waar ons plan op zal groeien is het veelbesproken grondstuk aan de Camino La Planta in het kleine dorpje La Punta aan de zonnige westkant van La Palma. Zevenduizend vierkante meter van het prachtige eiland voor ons. Daar gaat het gebeuren. Geen Plan A8 of B6 meer, vanaf nu Project La Planta.

De naam van de Camino past goed bij ons project. In het Spaans heeft La Planta meerdere betekenissen. Zo is een Planta een bedrijfsruimte, en zijn Plantas ook planten. Ook wordt met een Planta een verdieping of etage aangegeven. Dit past allemaal prima bij ons grondstuk. Een ruimte voor ons project omringd door groene tuinen op een uitkijkpunt, die als een etage boven het landschap uitsteekt. We hopen dat we die positieve invalshoek kunnen vasthouden als we verder gaan met de soms lastige aanpassingen in de plannen.

Als we de laatste plannen van de architect er bij pakken, met de veel hogere begroting die hij de laatste keer op heeft gesteld, moet er flink geschaafd worden. Daar hebben we de laatste dagen veel over nagedacht. En geschrapt is er.

We hebben nog steeds het idee dat we niet te veel concessies moeten doen aan de grootte en plek van ons eigen huis. Wel hebben we bezuinigd op de materialen voor de kozijnen en de grootte van het terras om het huis. ook is er 1 paar openslaande deuren van de tekening verdwenen. En van de overkapping boven het terras blijft maar de helft over. In ons laatste vakantiehuis-voor-9-personen waren verschillende overkappingen voor de vroegere appartementen gemaakt. We merkten daar dat een grote overkapping het huis binnen eigenlijk erg donker maakt. Daarnaast is zo’n overkapping best duur. We schrappen rustig door.

Het 3/4 persoons-huisje, dat we eerst bedacht hadden in één van de verhoogde bakken op het zuidelijke gedeelte van het kavel en dat vervolgens op het vlakke deel van het middenkavel naast het kleinere vakantiehuisje was gepland, blijkt financieel helaas niet haalbaar. Jammer, we hadden er het afgelopen half jaar op papier een mooi huisje van gemaakt. Met ruimte voor een gezelschap van 3 of 4 personen. Een mooie mogelijkheid voor als er een klein gezin bij ons zou verblijven.

Ook het extra zwembad komt te vervallen. We hebben afgelopen vakantie weer meegemaakt dat het niet makkelijk blijkt om het zwembadwater tot een aangename temperatuur op te warmen en warm te houden. Op onze hoogte boven zeeniveau ligt de temperatuur in december overdag rond de 20 en ’s nachts rond de 14 graden. Als je het zwembad niet verwarmd zal de temperatuur in de wintermaanden uitkomen rond de 17 graden. In een vorige vakantie hebben we al eens een onverwarmd zwembad gehad. Voor ons is een enkele duik dan voldoende voor de hele vakantie. In ons laatste vakantiehuisje betaalden we per dag een extra bedrag om het zwembad te verwarmen tot ongeveer 23 graden. Warm genoeg om 3 baantjes te trekken, maar naar ons idee wel erg koel voor een langer zwemavontuur. En voor die 2 a 3 keer 3 baantjes zwemmen per dag weegt het eigenlijk niet op tegen de kosten. Wij vinden het zeker in de wintermaanden eigenlijk te duur om een zwembad op temperatuur te houden. We gaan het eerst zonder zwembad proberen. Misschien later…en met verwarming op zonne-energie.

Na het schrappen houden we nu op het vlakke gedeelte van het bouwkavel 2 gelijke huisjes voor elk 2 personen over. Het zijn de huisjes uit ons eerste ontwerp. Bij beide huisje komt een jacuzzi of hottub in de tuin. Zeker in de wintermaanden is dat heerlijk als het ’s avonds afkoelt. Voor wie overdag wil zwemmen is een prima alternatief. Dat ligt om het hele eiland, is niet ver van ons vandaan en is meestal prima op temperatuur.

Quarantaine

Allereerst de beste wensen voor 2021. We hopen op een voorspoedig jaar voor iedereen.

Dit jaar begint voor ons met de laatste dagen van de verplichte quarantaine na onze La Palma-reis in december. We zitten in alle rust in ons tijdelijke huisje. Dan merk je toch wel dat het een klein huisje is. Tijdens het thuiswerken van Anita vluchtte Jeroen het huis uit om te wandelen of te fietsen. Ook op nieuwjaarsdag hebben we het huisje verlaten en verderop in de buurt van Garderen 14km gewandeld. Even lekker eruit en buiten bezig zijn, wij zijn niet gemaakt om lang binnen te zitten.

Vandaag zijn we toegekomen aan de laatste quarantainedag. En we kregen een kleine controle. Hans en Gerda kwamen even tot aan de voordeur gefietst met (eigen) koffie en stroopwafels om op afstand even gedag te zeggen. Ook 2021 is geen normaal jaar…

De laatste dagen van vorig jaar was het donker weer. Vandaag leek het wat lichter en was het tijd om naar buiten gegaan. In de tuin lagen nog genoeg overblijfselen van de herfst. Daar waren we afgelopen maand niet aan te gekomen. Anita kwam met de grashark, de bladeren en de eikels hadden geen schijn van kans. De tuin winterklaar…of al klaar voor komend voorjaar? Komend voorjaar, daar hebben we zin in. Licht in de tuin. En een jaar vol plannen… en, de tuin, die knapt er zeker van op.

Afgelopen week konden we ook de 2 weken La Palma op ons in laten werken. Alle drukte omtrent het wel of niet doorgaan van het koopcontract en daarna weer de eigendoms-situatie van de weg bovenlangs en de zorgen over de begroting, we hadden gewoon behoefte aan een weekje rust. Even geen afleiding, lekker uitslapen, potje Kolonisten en van afstand rustig naar de plannen kijken. Ook tijd om weer zin te krijgen in de plannen. Dat leek in alle hectiek van de reis een beetje weg. Pas eind vorige week zijn we begonnen met de begroting van de architect en hebben alles nog eens doorgerekend. De plannen zullen weer moeten worden aangepast. Zeker niet voor het eerst, en zeer waarschijnlijk ook niet voor het laatst. Op naar plan B6?

Rollercoaster

Gisteravond zijn we terug gekomen uit La Palma. De terugvlucht verliep prima. Het vliegtuig was nog niet voor een kwart gevuld. Van de vriendelijke stewardess mochten we zelfs verplaatsen naar een rij met meer beenruimte, uiteindelijk zaten we bij de nooduitgang met de stoel tussen ons vrij. Omdat we alleen met handbagage reizen waren we al snel de luchthaven Van Düsseldorf uit en zaten we in de auto terug naar ons tijdelijke huisje in Voorthuizen. Eindelijk mocht na een hele dag het mondkapje af, heerlijk… In Spanje is het verplicht om op openbare plaatsen een mondkapje te dragen….we kunnen geen mondkapjes meer zien. De komende 10 dagen moeten we in quarantaine omdat de Canarische eilanden tot oranje gebied zijn verklaard. Op buureilanden Tenerife en Gran Canaria liep het aantal besmettingen de laatste tijd weer wat op, op La Palma zijn bijna geen besmettingen. Jeroen is nog een dikke week vrij, Anita kan thuiswerken, de boodschappen zijn geregeld. Wij zijn klaar voor een rustige week. Samen met Poes op de bank of met de bouwtekeningen op de tafel. Vroeger was La Palma voor ons een vakantie-eiland, de laatste paar keer was het een reis vol met afspraken en begint het op werken te lijken.

Tijdens ons bezoek de afgelopen 2 weken is er veel gebeurd. We hebben geprobeerd uit te rusten en ook iets van een vakantiegevoel te krijgen maar dat was niet makkelijk. Omdat we in de buurt waren wilden we ook zoveel mogelijk regelen, op afstand is dat toch een stuk lastiger. Natuurlijk was onze belangrijkste reden om te gaan: het tekenen van het koopcontract en eigenaar worden van Ons stukje La Palma. Hoewel we vooraf verwachten dat dit al in de 1e dagen van onze reis zou gebeuren, duurde dit toch al met al de hele eerste week. Tussendoor kregen we eindelijk de laatste begroting van de architect voor de bouw van ons huis. En die viel flink tegen. De raming die we vorig jaar samen met hem hadden doorgenomen bleek te optimistisch. De begroting die hij nu had gemaakt viel bijna anderhalf keer zo hoog uit. Natuurlijk waren de huisjes op de tekening hier en daar aangepast, maar wij hadden juist het idee dat we de indeling logischer en voordeliger hadden gemaakt. Dit hadden we ook zo met de architect en de projectontwikkelaar doorgesproken. Gelukkig bleek dat in deze begroting soms gekozen was voor een ambitieuzere uitvoering dan eerder bedacht en bij het nader bestuderen bleek dat er nog wel het één en ander in geschrapt kon worden. Zo zien wij bijvoorbeeld het nut van luxe regenpijpen op een zonnig eiland niet zo in… Het grote Schrappen en Veranderen kan beginnen. Samen met Rogier, onze projectontwikkelaar. We gaan de komende weken opnieuw bekijken hoe we de begroting rond kunnen krijgen.

In de 2e week werd het tijd voor leuke zaken. Eindelijk verder met de uitwerking van Plan B. Afgelopen maandag nogmaals met Rogier naar Ons Grondstuk geweest om om precies uit te meten hoe de eigendomsgrenzen precies lopen en om door te spreken hoe we het plan het best vorm kunnen geven. Belangrijke eerste stap is het aanleveren van het Project Basico, voor het aanvragen van de bouwvergunning. Naast de tekeningen van de huisjes staat hierin hoe de indeling van Het Grondstuk precies zal zijn. We hebben hier al veel en lang over nagedacht, maar de plannen krijgen duidelijk meer vorm als je er staat. Rogier is een enthousiaste vent en er bleef die dag maar weinig tijd over voor onze andere geplande taak voor die dag: het snoeien van de amandelstruiken langs het toegangspad en het verwijderen van de dode avocado-bomen op de vlakke terrassen van de voormalige plantage. Ook zijn we al begonnen de oude buizen van het irrigatiesysteem weg te halen op het terras waar de 2 vakantiehuisjes gepland zijn. Zo kunnen de werktuigen van de huizenbouwer makkelijker het terrein op. We hopen ook dat we aan het eind van deze week nog enkele aannemers kunnen spreken voor een offerte en hebben het idee dat het scheelt als het gebied iets toegankelijker is. Aan het eind van de middag ziet het er al een stuk opgeruimder uit. Al was de rug van Jeroen niet zo blij met het gesjor aan alle dooie bomen.

Op donderdag zijn we met een eerste aannemer over het land gelopen. Het was een contact via Berto, de Palmese eigenaar van ons eerste vakantiehuisje. En Berto was gelukkig mee als tolk. Dit bezoek aan Het Grondstuk gaf weer stof tot nadenken. We hadden gedacht dat we 1 muur vlak onder de watertank moesten restaureren en 1 moesten verplaatsen om voldoende ruimte te maken voor ons huis op het middelste terras. De aannemer gaf aan dat ook de onderste muur moet worden meegenomen, nu kan je erbij en er is kans dat deze muur later verder kan instorten. Maar, muren bouwen is niet goedkoop… Schrappen en Veranderen.

Nadat de aannemer weg was kwam er iemand uit de buurt langs. Hij maakte op ons een slordige en drukke indruk. Hij bleef maar praten en we waren blij met Berto als tolk. Hij wist ons te vertellen dat de weg die wij als toegangsweg willen gaan gebruiken privé-eigendom is. Hij belde gelijk iemand die Berto wist te vertellen dat het volgens hem een privé-weg was en dat er ook aan de overkant van de weg niets aan ons verkocht kon zijn. Slikken… wat nu weer…hoe kan dit? We besloten eerst maar terug te gaan naar ons vakantiehuis om alles op een rijtje te zetten. Uit ons koopcontract blijkt toch duidelijk dat we een stuk aan de overkant van de weg hebben gekocht en dat daar een weg tussendoor loopt. Rogier gaat het voor ons uitzoeken, we hopen op goed bericht.

Zo gaat het de hele tijd. We krijgen een bericht, schrikken daarvan, maar bij nader inzicht blijkt het toch niet helemaal te kloppen. Dan weer is er reden om onze plannen drastisch te herzien, een andere keer lossen de problemen op in zwoele zeelucht. De enige constante is dat het altijd anders is dan gedacht. Dat maakt het plannen zo lastig. We zullen er mee moeten leven. Het ene moment weten we niet hoe het verder moet en het volgende moment beseffen we dat we hier echt iets moois kunnen opbouwen.

De laatste ochtend zijn we natuurlijk nog even over ons land gelopen en hebben we alvast spullen in het huisje van het waterverdeelstation gezet. Werk- en zomerkleren die we komende vakantie hier weer nodig gaan hebben. In Ons huisje. Er zit nu een hangslotje op, zodat niet iedereen er zo maar in kan. Het was nog vroeg op onze dag van vertrek. De zon kwam langzaam over de berg op Ons land. Wat een prachtig stukje land op een prachtig eiland. En wat een rust….of is het de stilte voor de volgende storm.

Een beetje vakantie

Voor onze 2e week in La Palma waren we op zoek gegaan naar een huisje dat iets meer richting zeeniveau lag. Lekker met een zwembad, in een iets warmere klimaatzone, zodat we deze week ook een beetje vakantie hebben. In de wintermaanden koelt het ’s avonds af, hoe hoger boven zeeniveau, hoe kouder. Het bleek nog best lastig te zijn. Huisjes op zeeniveau waren vaak al niet meer beschikbaar, iets hoger beginnen de bananen, daar willen we liever niet tussen zitten. Uiteindelijk wat gevonden in de buurt van, op dat moment nog, ons toekomstige grondstuk. Ok, een villa voor 6 personen, eventueel uit te breiden naar 9 is wel wat ruim voor ons tweetjes. We hebben 1 keuken met eetkamer, nog een eetkamer, 1 zitkamer, 2 badkamers, 3 slaapkamers en 4 veranda’s. Wel een mooie mogelijkheid om alle ruimtes eens op te meten en kijken wat de verhouding van de verschillende kamers is tot onze huisjes die alleen nog op tekening bestaan.

In de beschrijvingen van de villa bij de verschillende aanbieders was wat verschil over het 2e zwembadje. Op de ene website werd het een kinderzwembad genoemd, op de andere een jacuzzi. Van warm water was helaas geen sprake, het kleine badje was 10 graden kouder dan het grote zwembad.

Afgelopen weekend zijn we natuurlijk nog naar het grondstuk geweest en hebben we de aankoop nogmaals gevierd. Voor het eerst op het grondstuk als eigenaar. Het voelt als een grote hobbel die is genomen. Eindelijk kunnen we de plannen die we de laatste tijd hebben gemaakt verder uitwerken.

Nu de aankoop eindelijk is geregeld en we hier nog een week zijn, is het natuurlijk wel zo handig om zo veel mogelijk mensen te spreken over de voortgang van ons project. Dus hopen we in de komende dagen ’s ochtends op een beetje vakantie, en kunnen we ’s middags een beetje aan het werk.

Vandaag zijn we alvast op het grondstuk begonnen de toegang voor ons en voor de huizenbouwers meer toegankelijk te maken. Het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan….probeer Jeroen maar eens rustig een boek te laten lezen bij het zwembad. We hebben alvast wat materiaal gekocht om ons door het dode hout heen te werken.

En zo begint de 2e fase van ons project. Volgens Roger, de aankoopmakelaar, wordt het nu eindelijk leuk. De grootste hobbel is genomen, nu moeten we zelf aan de slag. Natuurlijk is er al veel getekend en bedacht. Maar hier moet het gebeuren, op dit stuk land. Werk zat!

Naar La Punta

Afgelopen week waren we te gast in het familie-vakantiehuisje van Berto en Yoya in La Punta. Tussen alle perikelen door leek het ons een goed moment om onze toekomstige omgeving beter te leren kennen. We trokken de wandelschoenen aan en volgden vanaf Arecida het Koningspad, de oude hoofdroute rond het eiland, naar La Punta. Even voorbij La Punta komt het Koningspad langs Ons Grondstuk.

Het is een mooie route. Vlak op z’n Palmees, wat betekent dat het eindpunt en het beginpunt ongeveer op dezelfde hoogte liggen. Onderweg is het pad natuurlijk nergens vlak, het eiland is steil met overal kloven en richels. De route van vandaag is ongeveer 2-en-een-halve kilometer heen en dezelfde weg terug. De heenreis duurt een klein uur, zeker als je zo vaak stopt als wij. De mooiste uitzichten onderweg zijn natuurlijk die richting Ons Grondstuk.

In La Punta zijn 2 kleine supermarktjes en 2 barretjes waar je een eenvoudige maaltijd kunt krijgen. Bij een van de barretjes hebben we in het verleden een keertje een cortado (koffie) gedronken met onze projectontwikkelaar en de architect toen we op weg waren naar Ons Grondstuk. Dit keer waren we benieuwd naar het andere barretje. Gewoon om te zien wat voor volk daar kwam en of het misschien wat was voor ons en onze toekomstige gasten.

Het barretje blijkt net als veel barretjes op La Palma meer op een kantine dan een bruin café. Het eten is eenvoudig, maar smaakt eigenlijk prima en de barvrouw Isabella heeft duidelijk aardigheid in haar werk. Het terras is deels gevuld met Duitssprekende gasten, die blijkbaar in de buurt wonen, binnen zitten voornamelijk mannen aan de bar die zo te zien net uit hun werk komen, kortom: een echte plaatselijke bar. Het komt ons allemaal erg gemoedelijk over. We gaan hier zeker terug komen.

Het wordt al donker als we terug lopen. En als het op La Palma donker wordt, dan word het snel donker. Schemering is een Nederlands woord, hier gaat het licht aan of uit. Een groot voordeel, op La Palma is dat de nachten nooit zo donker worden als In Nederland. De lucht is er vaak zo helder dat alleen het licht van de sterren al voldoende is om ’s avonds je weg terug te vinden. Overdag maar ook ’s nachts is het een prachtig eiland.

Het ei is gelegd

612 dagen nadat de onderhandelingen over het grondstuk in La Palma waren afgerond, en de prijs was overeen gekomen, is het eindelijk gelukt. Gisteren hebben we bij de notaris getekend en zijn we grootgrondbezitters. Het was een hele bevalling, maar het ei is gelegd, de kogel is door de kerk, noem het maar zoals je wilt, maar de de 1e stap is gezet. Een belangrijke stap op weg naar La Palma.

Na een hectische week vol ups en downs en een “vakantie”-vrijdag die veel te vroeg begon, zaten we dan toch bij de notaris. Om 12:30u hadden we een afspraak. In het krappe trapportaal waar we moesten wachten was het een komen en gaan van mensen met paperassen. Een deel van de paperassen ging over ons grondstuk. Stemmen verhieven zich uit het kantoortje van de notaris en felle discussies moesten op de laatste dag nog worden gevoerd tussen de verkoper en de assistent van de makelaar. Rond 14;00u, met de mondkapjes nog steeds op, konden we naar binnen voor de ondertekening. Roger, onze makelaar was mee als tolk en het koopcontract werd in het Spaans verkort doorgenomen. Het tekenen zelf was in een mum van tijd gepiept.

Daarna moesten we blij zijn. Na maanden van toenemende spanning over de vraag of het allemaal wel door zou gaan, en alle wijzigingen op het laatste moment, was “eindelijk” een betere term voor onze stemming dan “blij”. Eigenlijk waren we allebei afgedraaid. De afgelopen nacht was kort geweest. Pas donderdagavond laat was de Borrador (het definitieve koopcontract) binnengekomen. En wij waren er niet gerust op dat alles er correct in zou staan. We sliepen er onrustig van en waren rond 5 uur beide weer op om de zaken nog eens goed door te nemen. Maar heel langzaam ging de knop om en langzaam komt het besef dat het nu echt gelukt is. Onze plannen kunnen doorgaan. Tijd om het te vieren en de bubbels open te trekken.

We hopen de komende week op wat meer rust. Dan kunnen we ook nog een paar blogjes schrijven. Zeker ook over de afgelopen week. En allerlei zorgwekkende en hoopgevende momenten. Wordt vervolgd..

D-Day op La Palma

Sinds zaterdag zijn wij op La Palma. We verblijven in een huisje in Arecida, niet ver van het grondstuk dat we na ongeveer anderhalf jaar eerst Plan A, later Plan B zijn gaan noemen. Onze gastheer, de eigenaar van het huisje, is Berto. We kennen Berto van een eerder bezoek aan La Palma. Berto is een aardige gast. Ook spreekt hij goed Engels, en dat is voor ons erg handig omdat Spaans toch nog lastig is. En heel belangrijk, hij is opgegroeid in deze buurt en kent de omgeving en de mensen in de regio. Het is niet toevallig dat wij weer bij hem zijn uitgekomen. Tijdens dit bezoek gaan wij een paar stevige keuzes maken. Misschien kan Berto ons hierbij helpen.

Dag van aankomst op La Palma

Voor onze reis had de verkopend makelaar ons verzekerd dat alle beren uit de weg waren geruimd en de konijnen de hoed hadden verlaten. Samen met onze aankoopmakelaar waren de laatste hobbeltjes glad gestreken, de handtekening onder plan B kon worden gezet.

Afspraken zijn op La Palma iets anders dan in Nederland. Dit hebben wij al vaak gemerkt. Net voor ons vertrek melde onze aankoopmakelaar dat hij verwachte dat alles maandag rond zou komen, maar dat hij de verkopend makelaar niet te pakken kon krijgen voor een bevestiging. Telkens als de communicatie met de aankoopmakelaar stroef verloopt, zit ergens een kink in de kabel. Wat nu weer? Wij hebben ons al vaak zorgen gemaakt over de voorgang van het project. We zijn dit proces inmiddels al een beetje gaan herkennen en geven onze kansen op het doorgaan van het project de laatste weken een cijfer. Het cijfer staat gelijk aan de kans dat Plan B door gaat.

1e avond, en weer droog

Vorige week was het percentage 90%. We hadden goede moed. We hebben de verkoper tot maandag de tijd gegeven om de zaken bij de notaris in orde te maken. De verkopend makelaar garandeerde ons dat de overdracht maandag rond zou komen.

Voor we naar het vliegveld gingen was het cijfer 30%. Roger, onze aankoopmakelaar had de dag voor vertrek een paar keer gebeld naar de verkoopmakelaar of de stukken al bij de notaris waren. Hij kreeg alleen geen gehoor… Hij heeft het idee dat we aan het lijntje worden gehouden en dat de verkoper de stukken helemaal niet voor elkaar heeft.

Dag van aankomst direct de verkopend makelaar gebeld. Wat onze aankoopmakelaar niet lukte, lukt mij in 1 keer. Volgens de verkopend makelaar was er geen probleem, alleen moest de verkoper de nieuwe kadasterinschrijving in het kadaster nog inleveren, en dat was vrijdag niet gelukt..maar dat zou maandag vast gebeuren. Het cijfer steeg naar 60%

Tot rust komen bij het vakantiehuisje in Arecida

Vanochtend was D-Day. Wij hadden de verkoper tot vandaag uitstel gegeven om de overdracht te regelen. Anders gaan we over op Plan C. We hebben nog geen plan C, maar we zijn dit keer ook op La Palma om na te denken over het scenario na Plan B. Het belangrijkste daarbij is: hoe bevalt het eiland ons nog na een jaar met zo veel onzekerheden, konijnen, beren en noem maar op. We waren er eigenlijk vrij snel uit. Rijdend vanaf het vliegveld, over de bergpas, door de kloof van de krater en over het platteland richting Tijarafe: het is hier prachtig. Plan C kan ook op een ander grondstuk op La Palma. Natuurlijk heb ik thuis al anderhalf jaar alle mogelijkheden en alternatieven bekeken, maar …. het grondstuk van Plan B blijft toch wel de mooiste keus. Gisteren natuurlijk even op het grondstuk gekeken. Na een jaar en alles wat we thuis hebben bedacht geeft het ons nog steeds een goed gevoel. Wel jammer dat de Utopist uit het huisje zonder dak zijn zaken deels verbrand heeft achter gelaten, maar het blijft toch de beste kanshebber.

Dus vanochtend contact gezocht met de verkopend makelaar. Zijn de paperassen van de verkoper aangekomen en wanneer kan de overdracht plaats vinden? Het blijkt een beetje moeilijk. De verkoper heeft de kadasterpapieren niet op orde. 40%. Dubben. Plan B of plan C? Hij wil uitleggen wat er mis is bij, hem op kantoor.

Vanochtend nog in alle rust aan de koffie

Aan het eind van de ochtend snel door naar Los LLanos, naar het kantoor van de verkopend makelaar. Als we aankomen is het complete kantoor in rep en roer. Iedereen schuift met papieren en is bezig met ons Plan B. De makelaar toont trots een stevig dossier met onze naam er op en neemt ons ‘gleich mit’ naar de notaris 2 deuren verder. Ook op haar bureau veel documenten van ons Plan B, blijkbaar houden wij de Palmeros wel bezig. Het lijkt er op dat de verkoper een vervelend foutje heeft gemaakt in de landmeting. Niet iets groots, en het kan waarschijnlijk vrij vlot worden rechtgezet. Maar ook de notaris is wel klaar met de stroeve werkwijze van de verkoper en is van plan om de zaken op korte termijn af te handelen. Als we de deur weer uit lopen geven we plan B een 90%. of eigenlijk een 99%. Morgen zullen de ontbrekende stukken worden aangeleverd en uiterlijk woensdag of donderdag kan de definitieve overdracht plaats vinden.

Op de terugweg komen we langs ons toekomstige grondstuk, Plan B. We zijn al vaker bij het grondstuk geweest, alleen dichter bij de realisering van onze plannen zijn we nog niet geweest. Nog een paar dagen. We bedenken al hoe we binnenkort Plan B uit gaan voeren. Eerst moet natuurlijk de bouwaanvraag worden ingediend. Daarover hebben we vanavond met Rogier, de projectontwikkelaar al contact gehad. Misschien kan Berto hierbij ook nog van pas komen. Misschien kent hij iemand die de ingestorte muren op het grondstuk kan repareren, of kent hij iemand die weet hoe het zit met de aansluiting van het bergwater. kortom: het lijkt er op of we in de volgende fase van ons project terecht gaan komen. of in de woorden van Roger, de aankoopmakelaar: “nu wordt het eindelijk leuk”.

Negatief bericht….

En dan is er opeens het moment dat je blij bent met een negatief bericht. Vandaag allebei een PCR test ondergaan omdat we op de luchthaven en bij aankomst in La Palma een negatieve Covid-19 test moeten kunnen laten zien. Zoiets blijft altijd spannend. Begin van de avond kwam de uitslag van de test, we zijn allebei negatief getest. Wat een positief bericht, eindelijk blij met een negatief antwoord!

We kunnen verder met de voorbereidingen voor onze Noodzakelijke Reis naar een heerlijke vakantiebestemming. OK, het weer heeft er wel eens beter uit gezien maar we zijn erg benieuwd naar het groene eiland na alle regen van de afgelopen weken. Nu nog even verder met ons huiswerk voor de reis, opgedragen door Oceaanzicht: Negatieve PCR test (check); binnen 48 uur voor vertrek een formulier van de Spaanse regering invullen (Spain Travel Health), als dit formulier is ingevuld krijgen we een QR-code die we bij aankomst moeten laten zien; dan ook nog even de Corona-radar-app downloaden, ze houden ons lekker bezig. Maar we zijn blij dat we die kant op mogen en het idee dat iedereen op de vlucht negatief is getest voelt ook goed. Natuurlijk is het een momentopname maar toch…

We zijn allebei afgedraaid door de spanningen van de afgelopen tijd en we hopen dat we eindelijk tot rust kunnen komen op ons eerste vakantieadres, met hopelijk de eigendomsakte van ons land in de zak. Als dat laatste ook geregeld is kunnen we verder gaan met onze plannen. De ontknoping is nabij, al is nog steeds niet helemaal duidelijk hoe de planning er volgende week uit gaat zien. Zoals we gewend zijn, we wachten het maar weer af.

Update

Na ons voorstel van vorige week was het weer bijna een week zonder berichten uit La Palma. Waar wij ongeduldig op een antwoord zitten te wachten, blijkt dat het nog steeds lastig is om ons op de hoogte te houden van de vorderingen.

Gisteren was ineens weer een dag van veel bellen en appen. Onze verkopend makelaar blijkt ineens geen contact meer op te nemen met Rogier maar met zijn collega en onze aankoopmakelaar Roger, die inmiddels al meer dan een jaar uit beeld was. Vreemde gang van zaken. Uit de update bleek dat de verkoper niet meer dan de helft van de koopprijs in mindering wil brengen op de grondprijs van het kleine stukje land boven de watertank. We hadden niet anders verwacht. En we maken ons er maar niet te druk over. Het is ook een stuk waar we nooit veel gebruik van gaan maken. Het volgende voorstel was om vanaf 12 december, als wij 2 weken op het eiland zijn, te kijken hoe we het verkoopproces gaan afronden. We zijn bang dat als wij hier niet meer vaart achter zetten, er ook tijdens ons komende verblijf weer weinig gebeurt, vooral omdat de 2e week de week voor Kerst is. (dan is de notaris vast vrij en moet het doorgeschoven worden naar het nieuwe jaar)

Omdat ook werd gezegd dat “in principe” alles verder was geregeld hebben we een duidelijke eis op tafel gelegd. We komen op zaterdag de 12e aan en op maandag de 14e zitten we bij de notaris voor de overdracht. Mocht dit niet door gaan, dan nemen we met pijn in ons hart afscheid van het grondstuk. We zijn het getouwtrek en de vertragingen inmiddels zat. We gaan niet nog meer energie steken in verder uitstel. Als het nu niet geleverd kan worden, kan dat over een week, over een maand of over een jaar ook niet. En dat hebben we zeer duidelijk laten blijken. Gelukkig had Roger dit ook al laten doorschemeren aan de verkopend makelaar. Er wordt een afspraak ingepland bij de notaris. Tekenen of opnieuw beginnen, veel meer keuzes zijn er niet. Iedereen zegt dat het goed gaat komen. We gaan er voor.

Hoe toepasselijk is het wijntje dat ik vandaag met boodschappen doen tegen kwam, ik kon deze fles niet laten staan.

Mucho mas = veel meer

In Nederland zijn we bezig met de voorbereiding van onze “noodzakelijke reis” naar La Palma en alles wat geregeld moet worden om ten tijde van corona te reizen. Ik was afgelopen week snotterig en had verhoging, dus alvast een testje om te oefenen. Toch wel spannend ondanks dat het aanvoelde als tegen een griepje aan zitten. Gelukkig was de uitslag negatief en kunnen we verder met de voorbereidingen. We hebben zin om te gaan kijken. Zien hoe het daar is. En hopelijk eigenaar te zijn van een stuk grond op het eiland van onze toekomst. Ik hoop dat de Noodzakelijke Reis toch ook voor een flink deel een vakantie is. Daar zijn we allebei flink aan toe. Op Jeroen zijn werk werd al gevraagd of hij ook een beetje vakantie ging houden. De conclusie was al snel getrokken: Na de noodzakelijke afspraakjes zet ik Jeroen af op het grondstuk, rij ik door naar het vakantiehuisje, pak een boek en ga rustig onder een palmboom uitrusten tot Jeroen terug is… We houden jullie op de hoogte.