Haardhout work-out

We stoken er flink van in ons kleine maar koude vakantiehuisje. Van de stapel hout die we vol trots hadden meegenomen uit Baarn waren nog maar een paar blokjes over en het eind van de winter is nog niet in zicht. Het werd tijd om de voorraad een laatste keer aan te vullen, want de kachel moet wel branden. Vooral in het weekend. Maar wij zijn in dit jaargetijde natuurlijk niet de enige die openhaardhout willen bestellen. Zeker nu veel mensen thuis zitten blijkt het meeste haardhout uitverkocht. Kom over 3 tot 9 weken maar terug…. Dat is eind maart, we hopen dat de winter dan toch een beetje op zijn retour is. Na een uurtje rondsurfen op internet toch een leverancier gevonden die op korte termijn kon leveren. Niet los gestort maar ‘strak gestapeld’ op een pallet. Op de foto en volgens de vermelde afmetingen op de website van de leverancier kon de pallet zo het houthok in gereden worden. Goed geregeld.

Gisteravond begonnen de voortekenen van het ‘naderend onheil’. Volgens de track-en-trace code wordt de pallet tussen 6 en 10 uur in de ochtend gebracht.

De vrije dag zou vroeg beginnen, om 6 uur ging de wekker. Een pot thee en anderhalf uur na de wekker kwam het telefoontje dat de bezorger er over een kwartiertje zou zijn. Er was alleen wel een probleem, hij kwam met een grote oplegger en had al gezien dat hij het vakantiepark niet op kon. Nou ja, erop was denk ik niet het grootste probleem. Maar met deze combinatie kwam hij het park nooit meer af. We besloten dat het verstandiger was de pallet bij een van de vakantiehuisjes vóór op het park neer te zetten. In het 1e huisje links hebben we eigenlijk nog nooit iemand gezien, daar kon de pallet vast wel even staan. Nog even gevraagd of de chauffeur ook met de palletwagen naar ons huisje kon rijden, maar het stukje naar het 1e huisje was op deze weg al een flinke uitdaging. Tja, en toen stond de pallet bij huisje 1.

Eerst tijd voor een bakje koffie, het was tenslotte nog geen 8 uur. De dag was al even begonnen, maar de verwachte vrije dag zou het niet worden. Het hout moest nog naar ons huisje… Alle blokjes hout uit de pallet-in de auto-uit de auto-in het houthok.

Na 3 ritten en nog 3 bakken koffie was het hout over. het ging eigenlijk best snel. Gelijk een flinke work-out gehad. Het eindresultaat is een goed gevuld houthok, we kunnen weer stoken.

Deel 1 van de klus geklaard. Er stond alleen nog een pallet-met-opstand op de oprit van een ander vakantiehuisje voor op het park. En dat kon niet zo blijven. De pallet slopen was de enige mogelijkheid. Een taaie klus. Alle planken zaten met veel spijkers vast. Maar na het sjouwen met het hout had ik me voorgenomen dat ik ook deze strijd zou gaan winnen van de pallet. Samen met het breekijzer, brute kracht en mijn gewicht was de pallet in no-time geveld. Snel alle onderdelen in de auto, even vegen en bij huisje 1 was niets meer te zien van het lenen van de oprit. Waar de onderdelen van de pallet nu heen moeten weet ik nog niet, dat laat ik denk ik maar over aan Jeroen.

Nu alleen de achterbak van de auto nog stofzuigen en op naar een vrije middag.

Bad

We komen er best wel uit in ons tijdelijke huisje. Het is niet ruim maar knus en gezellig. De omgeving biedt veel mogelijkheden om lekker te wandelen en te fietsen. Als je tenminste uit de buurt blijft van het enorme aanbod van vakantieparken. Daar zijn we nog steeds verbaasd over, zoveel chalet/vakantieparken hadden we niet verwacht. Het lukt nog steeds om na een stukje rijden toch rustig te wandelen, zeker als je langere wandelingen maakt is het niet zo moeilijk om de massa te ontwijken. Na het wandelen of fietsen zijn we blij met de open haard in het huisje en met het hout dat we nog meegenomen hadden uit Baarn.

Zeker nu de winter steeds meer z’n intrede doet, merken we wel dat het een eenvoudig vakantiehuisje is. De muren zijn maar dun, de ramen zijn enkel glas en de schuifpui is van aluminium. Als we ’s avonds op de bank zitten merken we de koude luchtstromen achter ons. Daar kan zelf de openhaard niet tegen op. Maar het is tijdelijk. En…het geeft ons een extra reden om vlot door te pakken met ons project.

Het enige dat we echt missen is een warm bad. Wij zijn echte badmensen. In ons vorige huis hadden we zelfs een royale jacuzzi ensuite in onze slaapkamer staan, heerlijk. Vooral als de avonden kouder worden. Maar, ook zeker niet onbelangrijk, een dik uur in bad geeft ook ontspanning. En dat kunnen we in deze hectische tijd prima gebruiken. Ons huisje in Voorthuizen heeft geen bad. En dat missen we enorm. Natuurlijk wisten we dit toen we gingen verhuizen. We hadden gedacht dat we onze badverslaving wel konden oplossen door zo nu en dan bij familie of vrienden in bad te gaan (is toch niet zo ontspannen als thuis) en een keertje extra naar de sauna (helaas gesloten wegens Covid). Afgelopen week het internet rondgesurfd op zoek naar een oplossing.

En die is er gekomen. Uit China. Afgelopen jaar is er veel narigheid uit China gekomen, aan het begin van dit jaar komt uit China de oplossing van ons badprobleem. Vrijdag besteld, vanmiddag kwam hij binnen bij het post-ophaalpunt in het naburige Stroe. Een tijdelijke oplossing in ons even tijdelijke huisje.

En het is heerlijk. Kleiner dan de royale jacuzzi in Baarn, maar met een beetje lenigheid kun je je er prima in vouwen. warm water, badolie, bakje koffie en muziekje op de achtergrond, wij kunnen de koude en donkere winteravonden aan.

Project La Planta

Na onze werkvakantie afgelopen weken moet er flink worden geschaafd aan ons eerdere plan. Een plan is nog niet geschreven of er volgt al weer een gewijzigd plan, zeker als we weer contact hebben gehad met de projectleider, de architect, een aannemer of noem maar iemand op uit La Palma. Dat zal komend jaar niet anders zijn. Eén ding zal constant blijven. Het grondstuk waar ons plan op zal groeien is het veelbesproken grondstuk aan de Camino La Planta in het kleine dorpje La Punta aan de zonnige westkant van La Palma. Zevenduizend vierkante meter van het prachtige eiland voor ons. Daar gaat het gebeuren. Geen Plan A8 of B6 meer, vanaf nu Project La Planta.

De naam van de Camino past goed bij ons project. In het Spaans heeft La Planta meerdere betekenissen. Zo is een Planta een bedrijfsruimte, en zijn Plantas ook planten. Ook wordt met een Planta een verdieping of etage aangegeven. Dit past allemaal prima bij ons grondstuk. Een ruimte voor ons project omringd door groene tuinen op een uitkijkpunt, die als een etage boven het landschap uitsteekt. We hopen dat we die positieve invalshoek kunnen vasthouden als we verder gaan met de soms lastige aanpassingen in de plannen.

Als we de laatste plannen van de architect er bij pakken, met de veel hogere begroting die hij de laatste keer op heeft gesteld, moet er flink geschaafd worden. Daar hebben we de laatste dagen veel over nagedacht. En geschrapt is er.

We hebben nog steeds het idee dat we niet te veel concessies moeten doen aan de grootte en plek van ons eigen huis. Wel hebben we bezuinigd op de materialen voor de kozijnen en de grootte van het terras om het huis. ook is er 1 paar openslaande deuren van de tekening verdwenen. En van de overkapping boven het terras blijft maar de helft over. In ons laatste vakantiehuis-voor-9-personen waren verschillende overkappingen voor de vroegere appartementen gemaakt. We merkten daar dat een grote overkapping het huis binnen eigenlijk erg donker maakt. Daarnaast is zo’n overkapping best duur. We schrappen rustig door.

Het 3/4 persoons-huisje, dat we eerst bedacht hadden in één van de verhoogde bakken op het zuidelijke gedeelte van het kavel en dat vervolgens op het vlakke deel van het middenkavel naast het kleinere vakantiehuisje was gepland, blijkt financieel helaas niet haalbaar. Jammer, we hadden er het afgelopen half jaar op papier een mooi huisje van gemaakt. Met ruimte voor een gezelschap van 3 of 4 personen. Een mooie mogelijkheid voor als er een klein gezin bij ons zou verblijven.

Ook het extra zwembad komt te vervallen. We hebben afgelopen vakantie weer meegemaakt dat het niet makkelijk blijkt om het zwembadwater tot een aangename temperatuur op te warmen en warm te houden. Op onze hoogte boven zeeniveau ligt de temperatuur in december overdag rond de 20 en ’s nachts rond de 14 graden. Als je het zwembad niet verwarmd zal de temperatuur in de wintermaanden uitkomen rond de 17 graden. In een vorige vakantie hebben we al eens een onverwarmd zwembad gehad. Voor ons is een enkele duik dan voldoende voor de hele vakantie. In ons laatste vakantiehuisje betaalden we per dag een extra bedrag om het zwembad te verwarmen tot ongeveer 23 graden. Warm genoeg om 3 baantjes te trekken, maar naar ons idee wel erg koel voor een langer zwemavontuur. En voor die 2 a 3 keer 3 baantjes zwemmen per dag weegt het eigenlijk niet op tegen de kosten. Wij vinden het zeker in de wintermaanden eigenlijk te duur om een zwembad op temperatuur te houden. We gaan het eerst zonder zwembad proberen. Misschien later…en met verwarming op zonne-energie.

Na het schrappen houden we nu op het vlakke gedeelte van het bouwkavel 2 gelijke huisjes voor elk 2 personen over. Het zijn de huisjes uit ons eerste ontwerp. Bij beide huisje komt een jacuzzi of hottub in de tuin. Zeker in de wintermaanden is dat heerlijk als het ’s avonds afkoelt. Voor wie overdag wil zwemmen is een prima alternatief. Dat ligt om het hele eiland, is niet ver van ons vandaan en is meestal prima op temperatuur.

Quarantaine

Allereerst de beste wensen voor 2021. We hopen op een voorspoedig jaar voor iedereen.

Dit jaar begint voor ons met de laatste dagen van de verplichte quarantaine na onze La Palma-reis in december. We zitten in alle rust in ons tijdelijke huisje. Dan merk je toch wel dat het een klein huisje is. Tijdens het thuiswerken van Anita vluchtte Jeroen het huis uit om te wandelen of te fietsen. Ook op nieuwjaarsdag hebben we het huisje verlaten en verderop in de buurt van Garderen 14km gewandeld. Even lekker eruit en buiten bezig zijn, wij zijn niet gemaakt om lang binnen te zitten.

Vandaag zijn we toegekomen aan de laatste quarantainedag. En we kregen een kleine controle. Hans en Gerda kwamen even tot aan de voordeur gefietst met (eigen) koffie en stroopwafels om op afstand even gedag te zeggen. Ook 2021 is geen normaal jaar…

De laatste dagen van vorig jaar was het donker weer. Vandaag leek het wat lichter en was het tijd om naar buiten gegaan. In de tuin lagen nog genoeg overblijfselen van de herfst. Daar waren we afgelopen maand niet aan te gekomen. Anita kwam met de grashark, de bladeren en de eikels hadden geen schijn van kans. De tuin winterklaar…of al klaar voor komend voorjaar? Komend voorjaar, daar hebben we zin in. Licht in de tuin. En een jaar vol plannen… en, de tuin, die knapt er zeker van op.

Afgelopen week konden we ook de 2 weken La Palma op ons in laten werken. Alle drukte omtrent het wel of niet doorgaan van het koopcontract en daarna weer de eigendoms-situatie van de weg bovenlangs en de zorgen over de begroting, we hadden gewoon behoefte aan een weekje rust. Even geen afleiding, lekker uitslapen, potje Kolonisten en van afstand rustig naar de plannen kijken. Ook tijd om weer zin te krijgen in de plannen. Dat leek in alle hectiek van de reis een beetje weg. Pas eind vorige week zijn we begonnen met de begroting van de architect en hebben alles nog eens doorgerekend. De plannen zullen weer moeten worden aangepast. Zeker niet voor het eerst, en zeer waarschijnlijk ook niet voor het laatst. Op naar plan B6?