Nieuwe plannen

Anita is een week naar Nederland. Tijd om de contacten met Nederlandse vrienden en onze familie te onderhouden. En natuurlijk om de verjaardag van zus Karin te vieren. De afgelopen weken waren hectisch en een weekje er tussenuit kwam wel goed uit.

Omdat er de laatste tijd rondom de bouw van alles gebeurt bleef ik op La Palma. Niet om zo veel mogelijk te werken, maar om de lopende zaken in de gaten te houden. We hebben de afgelopen weken gemerkt dat het goed is om af en toe te overleggen met Oscar en Jorge en Angel. De tekeningen van de architect worden soms met zo’n korrel zout genomen, dat we graag de voortgang meerdere keren per week vergelijken met wat we destijds bedacht hadden.

Nog maar een week geleden hebben we een deel van ons grondstuk verkocht aan Andreas en Ulrike. Dit geeft ons financieel veel meer armslag. En met extra budget voor zwembad, jacuzzi en tuin werden al snel de eerste plannen gesmeed.

Eergisteren maakte ik alleen een wandeling in de buurt. De wandeling ging langs ons grondstuk, door het verlaten gebied erboven en terug langs het hoger gelegen deel van La Punta en het naastgelegen Arecida. Ik begin het gebied inmiddels aardig te kennen.

Boven Arecida staan een paar grotere landhuizen met luxe tuinen. Deels voor de verhuur, deels bewoond door voornamelijk Duitse eigenaren, die er slechts een deel van het jaar wonen. Ik liep over een weg waar ik eigenlijk nog niet eerder was geweest. Ik herkende een huis waar wij in de beginfase van onze zoektocht naar een grondstuk belangstelling voor hadden gehad. Destijds stond er alleen een ruwbouw huis. De nieuwe eigenaar had er een mooi huis van gemaakt. Ook het naastgelegen perceel kwam mij bekend voor. Ik had het al eens op foto’s voorbij zien komen bij een makelaar. Vooral de tuin was me bijgebleven. Prachtig. En waar ik op basis van de foto’s had gedacht dat het een enorm complex moest zijn, leek het in het echt prettig bescheiden. Met zwembad en losstaande pergola. Als ik die afmetingen goed inschat, kan die tuin eigenlijk niet veel groter zijn dan de tuinen die wij hebben bij onze vakantiehuisjes…

In gedachten zie ik zo’n luxe tuin al voor me. Na de wandeling meteen de afmeting van de tuin opgezocht met behulp van de prima website van de Spaanse overheid. De afmeting van de tuin zijn zo’n 17 bij 20 meter. En dat scheelt heel weinig met de afmetingen van de tuin die elk van onze vakantiehuisjes heeft.

Vanochtend nog even nagemeten. Het kan prima. Eén huisje met zo’n zwembad en één met een jacuzzi, beide met zo’n pergola omgeven door een grasveld. Paar palmen op de hoeken en een rijtje cipressen op de rand. Ik ben om. Nu afwachten wat Anita zegt. Misschien heeft zij in Nederland hele andere ideeën gekregen over de inrichting van de tuinen. Maar ik denk het niet. Dat wordt weer budgetteren.

Plan B

Vorige week vrijdag spraken we onze vriend Ruud. Ruud woont in het naburige Puntagorda en zijn project heeft veel gelijkenis met de onze. Hij weet ook uit zijn project hoe het is om budgettair krap te zitten en herhaalde iets dat hij ook al eens eerder tegen ons zei: heb een plan B. Als je je teveel hecht aan je eerste plan en het zit tegen (wat altijd gebeurt) dan zie je binnen dat plan op een gegeven moment geen mogelijkheden meer en raakt de energie om door te gaan op. Met een Plan B heb je altijd een extra keuze.

Ons Plan B ligt al een tijdje te verstoffen onderin een la. Ons grondstuk is opgedeeld in 3 delen. Op het noordelijke deel wordt op dit moment ons huis gebouwd. Op het middelste gedeelte is de aannemer bezig met de funderingen van de 2 vakantiehuisjes. In ons eerste plan was het zuidelijke kavel bestemd voor een derde vakantiehuisje. Dit zou een huisje voor 4 gasten worden. Het huisje was gepland op of net naast een hoger ommuurd terrein dat boven de oprit ligt. De architect was destijds al begonnen aan de bouwtekeningen. Maar doordat we in de loop van de tijd moesten schaven aan het budget werd dit derde vakantiehuisje afgeslankt tot een vakantiehuisje voor 2 personen. Toen we hoorden dat het een hele toer zou worden om de financiering bij een Spaanse bank voor dit huisje te regelen, werd het derde vakantiehuisje uiteindelijk helemaal uit de planning geschrapt. Eigenlijk paste het plan waarin 2 vakantiehuisjes staan ons veel beter en ook met 2 huisjes komen we er financieel prima uit. We hadden nog geen bestemming voor het laatste gebiedsdeel. Mogelijk konden we dit deel later verkopen als we er financieel toch niet uit zouden komen. We noemden het Plan B.

Toen we ruim een half jaar geleden op La Palma aankwamen, bleek al snel dat we ons hele project ook zonder het derde vakantiehuisje maar net konden betalen. In overleg met Oscar de aannemer hebben we net zo lang geschaafd tot we een werkbaar plan hadden om toch ons huis en de 2 vakantiehuisjes te kunnen bouwen. Maar het plan was flink afgeslankt. Zo waren het zwembad en de jacuzzi’s gesneuveld en moesten we de tuinen en de huisjes toch iets minder luxe inrichten dan we eerder van plan waren. Maar we waren eruit en de plannen gingen door.

De laatste maanden kwamen er toch een paar tegenslagen bij. Hoewel we proberen de kosten zo goed mogelijk af te stemmen op het beschikbare budget, kwamen we vaker iets tekort dan dat we overhielden. Daarnaast zitten we nog steeds met de kwestie rond de registratie van het gebiedsdeel van de vakantiehuisjes. Het is best mogelijk dat hierdoor de bouwvergunning flink langer op zich zal laten wachten. En als we pas veel later met de verhuur kunnen beginnen, kan daar best een financieel probleem ontstaan. Omdat ons budget dit soort problemen nauwelijks meer kan opvangen, hadden we de afgelopen tijd toch langzaam wat zorgen.

Toen we afgelopen zaterdag net klaar waren met het opruimen van de weggewaaide delen van ons bouwterrein kwamen 2 Duitse wandelaars het terrein op lopen. Andreas en Ulrike blijken een leuk stel en het klikt eigenlijk meteen. Zij zijn zich aan het oriënteren op de aankoop van een vakantiehuis of een grondstuk waarop zij dit huis kunnen bouwen. Het is op La Palma de laatste jaren niet makkelijk om een huis of een stuk bouwgrond te kopen. Na de vulkaanuitbarsting is dat alleen maar lastiger geworden. Ze vragen zich ook af hoe zij het proces van de aankoop precies moeten aanpakken. Ze zijn al meerdere keren bij makelaars binnengestapt en op één of andere manier lukt het hen niet om er tussen te komen. Of wij misschien nog andere makelaars weten. Of een grondstuk kennen dat buiten die kanalen te koop is.

Ik leg hen uit dat ook bij ons de zoektocht lang heeft geduurd en vertel ook van ons plan om eventueel in de toekomst een stuk van ons grondstuk te verkopen. Ze zijn meteen dolenthousiast. Als het aan hen ligt moeten we direct gaan voor plan B. We nemen een dag om het op ons in te laten werken. Eigenlijk zijn we nog niet serieus bezig geweest met Plan B. Maar nu het zich in de vorm van deze 2 aardige mensen aandient zetten we de voor- en nadelen eens goed op een rijtje. Plan B betekent wel wat extra financiële armslag. En dat zwembad. En die 2 jacuzzi’s. En een eind aan veel van de zorgen die de laatste tijd steeds meer opdoken. En de nadelen? Als we er goed over nadenken zijn dat er eigenlijk weinig. Anita is haar voormalige groentetuin kwijt. Die had zij eerst bedacht op het hooggelegen terrein boven de oprit. Het was het deel van het terrein waardoor vooral Anita al in een vroeg stadium verliefd werd op het grondstuk. Maar de groentetuin was op papier al verplaatst richting ons huis en vervangen door een paar fruitbomen. En dat geplande kippenhok kan vast ook wel ergens anders…..We gaan in gesprek.

Andreas en Ulrike blijken na ons eerste gesprek nog veel enthousiaster geworden. Ze zijn zondag nog meerdere keren op het grondstuk geweest en hebben in hun hoofd het zuidelijke gebiedsdeel al ingericht met hun toekomstige huis. We bespreken maandag hun ideeën en komen er al vlot achter dat hun idee als een puzzelstukje past binnen ons project. Zij willen een mooi vakantiehuis bouwen in Canarische stijl, waar ze de eerste jaren een paar maanden per jaar verblijven. De rest van het jaar zal het vakantiehuis verhuurd moeten worden en zal iemand het onderhoud moeten verzorgen. Dat kan alleen als er een buurman woont die hun huis in de gaten houdt. Wij zien die samenwerking helemaal zitten. Eigenlijk is deze optie geen Plan B, maar lijkt het verdacht veel op ons allereerste plan met 3 vakantiehuisjes, waarbij het laatste vakantiehuisje geschikt is voor 4 personen en met een groot zwembad. Zij vullen in wat wij niet konden maken. En omdat we alle vier het idee hebben dat we al direct zo goed met elkaar kunnen opschieten is de vaststelling van een prijs zonder onderhandelen vlot bepaald. Een overeenkomst waarmee we allen dik tevreden zijn. Alle volgende dagen van die week treffen we hen op ons land en bespreken we uitgebreid hun en onze plannen.

Gisteren hebben we samen met Rogier het voorlopige koopcontract getekend. Officieel, maar gewoon bij ons op het terras met een kop koffie. Voor beide partijen zekerheid dat het doorgaat en voor hen net op tijd voordat ze vanochtend terugvlogen naar Duitsland.

Er zal nog een hoop te bespreken zijn de komende tijd en we verwachten dat we hen binnenkort al weer terug zien. Ondertussen zijn de eerste contacten voor hun bouwproject gelegd met mensen die wij in de loop van de tijd hebben leren kennen. Het wordt een mooi project dat precies past binnen ons plan. En wij gaan samen bezig met een project waar we de eerder afgeschaafde stukken weer in kunnen passen. Zonder de financiële zorgen van de afgelopen tijd. En dat geeft een boel rust. Precies wat Ruud zei. Nog maar een week geleden.

Een dag vol verrassingen

Afgelopen week stopte het wagentje van een emotionele achtbaan voor onze deur. Het doel was om het proces rond de bouwvergunningen van onze vakantiehuisjes vlot te trekken. Het werd een hobbelige rit met tussenstops bij projectontwikkelaar en vertaler Rogier, aannemer Oscar, de architect, en de verkopend makelaar. De meningen waren verdeeld en aan ons de schone taak als leken om te kiezen. Bij een foute keuze is de kans groot dat de bouw van de vakantiehuisjes een enorme vertraging gaat oplopen. Daar zijn de aannemer en wij natuurlijk helemaal niet blij mee. Het wagentje van de emotionele achtbaan stopte uiteindelijk bij de notaris, waar we hebben afgesproken verschillende processen tegelijk op te pakken. Nu maar hopen dat het allemaal goed afloopt en we op tijd de juiste stempeltjes krijgen.

Ondertussen zijn we gestart met het opknappen en waterdicht maken van onze grote watertank. Na een berichtje op facebook hierover bleken wij niet de enigen op La Palma met een overjarige watertank. Na enkele mailwisselingen spraken we af om vanochtend bij ons op het land te laten zien hoe wij dit tot nu toe hebben opgepakt. Bij aankomst op het land stond ons de eerste verrassing te wachten. Overal zagen we witte platen isolatiemateriaal liggen. Op het land van onze buren, in de bomen en op de toegangsweg. Het hele gebied was versierd met schuimige platen afkomstig van onze bouwplaats. Gisteravond was er een stevige wind opgestoken en het resultaat lag overal. Voor ons de schone taak om overal de stukken te verzamelen. Onze bezoeker kon direct de handen uit de mouwen steken. De watertank moest nog even wachten.

Aangekomen bij ons huis kwam de volgende verrassing. Een aantal van de net gebouwde muren van ons huis waren gisterenavond omgewaaid. Het geheel zag er uit als enorme chaos. Wat vorige week in een paar dagen was opgebouwd was door de wind in een mum van tijd weer vlak gemaakt, een heleboel werk voor niets. Nadat we de aannemer gisteren blij hadden gemaakt met de procedures bij de notaris, hebben we hem vandaag een stuk minder blij gemaakt met de melding dat meerdere buitenmuren opnieuw opgebouwd moeten worden. En dat de bouwvakkers maandag kunnen beginnen met het opruimen van de puinhoop.

De rest van de ochtend spraken we samen met de watertank-bezoeker over het dichtmaken van de water tank en het leven op een prachtig eiland. Net op het moment dat we zaten te bedenken of we de rest van de middag nog aan het werk zouden gaan of dat het weekend was begonnen, zagen we twee wandelaars ons bouwterrein op lopen. Het wandelpad onder ons huiskavel gaat duidelijk niet ons terrein op, hier moest meer aan de hand zijn. Bij navraag bleek het Duitse koppel niet alleen aan het wandelen te zijn, zij waren eigenlijk op zoek naar een geschikte plaats om een huis te bouwen en ze hadden gezien dat er bij ons op dat gebied het een en ander gebeurde. Het werd een leuk gesprek dat eindigde in een grote rondleiding rond ons grondstuk met een mogelijk verrassende ontknoping voor ons allen. We gaan er volgende week op terug komen. Wat begon als een werkdag onder in de watertank werd een dag vol verrassingen.