Gezinsuitbreiding

We zijn poezenliefhebbers. In Nederland hadden we altijd één of twee poezen. De laatsten waren Muis en Poes. Het was de bedoeling om Muis en Poes mee te nemen naar La Palma. Maar beide dames hebben de verhuizing niet gehaald. Natuurlijk zou op La Palma een poesje welkom zijn, maar het leek ons verstandig te wachten totdat we ons eigen huis af hadden. Een dikke maand geleden kwam er een berichtje langs op een La Palma-forum op Facebook. Er werd een thuis gezocht voor een jong poesje. Deze was aan komen lopen na de vulkaanuitbarsting bij Arie in Las Manchas. Las Manchas ligt net aan de zuidelijke rand van de lavastromen. Arie had al 3 oudere katers en het klikte niet goed samen. Wij hoefden elkaar alleen maar even aan te kijken en het besluit was al snel genomen, ze was welkom bij ons. De poes zou het vast geen probleem vinden dat we nog in het huisje van Agathe wonen. We zijn bij Arie langs gegaan om kennis te maken met Chica. Chica is een ondeugende dondersteen die houdt van aaien over haar bol. We spreken met Arie af dat we haar over een paar weken komen ophalen. We zijn dan terug van een bezoekje aan Nederland.

Dat bezoek aan Nederland was in de eerste helft van juni. Voor Jeroen de eerste keer terug op Nederlandse bodem sinds ons vertrek in augustus vorig jaar. Het werd een mooi weerzien met familie, vrienden, oud-collega’s, oud-dartvrijwilligers en een festival met retromuziek waar we met familie en vrienden al jaren kwamen. En natuurlijk met de feestelijke viering van de 80-jarige verjaardag van Anita’s moeder.

Gisteren hebben we Chica opgehaald bij Arie. Arie is een lieve en emotionele man en het afscheid ging hem zichtbaar aan het hart. Maar het is duidelijk dat het voor alle vier katten beter is als Chica mee gaat met ons.

De laatste avond bij Arie

De terugweg bracht ons over de nieuwgevormde lavastromen. Sinds een paar weken is er een verbindingsroute gemaakt over de lava. Een paar keer per dag kunnen auto’s in colonne over de nieuwe weg rijden. Ruim 3 kilometer door en over de lava. We rijden door een volledig verwoest en verwrongen landschap dat eerder een mooie omgeving was van kleine dorpjes en vakantiehuizen. Nu is het een hobbelige rit tussen muren van gestolde lava en gruis. Het landschap is onvoorstelbaar vernietigd. Zelfs Chica is er van onder de indruk en miauwt het hele stuk.

Bij aankomst had Chica niet veel tijd nodig om zich thuis te voelen. Bijgekomen van de hobbelige rit moest er een boel aandacht komen. Ons huis is inmiddels helemaal onderzocht en er werd al enthousiast met de nieuwe speeltjes gespeeld. Ze blijft nog een paar dagen binnen om goed aan ons en haar nieuwe omgeving te wennen. Daarna mag ze ook buiten spelen. Ze gaat er vast uitkomen.

Karmando

Ons toekomstige woonhuis ligt op een gigantisch kavel van ongeveer 2.000 m2. Het is onderverdeeld in 3 terrassen, het huis staat op het middelste terras. Op het terras van ons woonhuis komen aan beide kanten van het huis tuinen. Aan de zuidkant, richting de vakantiehuisjes komt een betegeld terras met een grote stenen barbecue. Aan de noordkant komt onze Japanse tuin met grote hottub. Karin en Armando kwamen afgelopen week helpen met het begin van de Japanse tuin.

Het is de bedoeling om achterin de tuin een grote 2-persoons hottub te bouwen. De tub zelf zal worden gebouwd van beton, met daar omheen een rand van natuurstenen. Anita en Karin verwijderen eerst onkruid op de helling en gaan daarna stenen verzamelen. Door de regen van afgelopen winter zijn er van de helling achter de vakantiehuisjes flinke stenen gevallen. Ze liggen op de muur en moeten daar sowieso weg als we met de elektra bezig gaan. Ze maken de muur vrij en de pala zal later de stenen naar de noordelijke tuin brengen.

We willen de hottub telkens voor gebruik opnieuw vullen met bergwater. Het water komt uit een bron hoog in de bergen en stroomt via allerlei leidingen in het grote waterbassin op het terras boven ons woonhuis. In de week dat Karin en Armando bij ons waren legde buurman Alexi de laatste hand aan de aansluiting van het bergwater en begon het grote bassin zich te vullen. Een continu straaltje van 1,5 liter water per minuut. We hebben uitgerekend dat het ongeveer een half jaar zal duren totdat het enorme bassin helemaal vol is.

Het water voor de hottub zal worden opgewarmd door een zonneboiler of door een warmtepomp die werkt op zonnepanelen. Na het badderen in de hottub laten we het water weglopen in een grote waterbak midden in de tuin. Dit wordt ook een betonnen bak, maar iets minder hoog dan de jacuzzi. Hierin komt bamboe, voor de Japanse sfeer. Deze bak zal min of meer vol blijven staan met water, zodat er misschien ook ruimte is voor andere waterplanten. Het teveel aan water in deze bak stroomt weer omlaag naar een grote ton waarin we ook regenwater van het dak van ons huis in opvangen. Deze staat onder het terras van de Japanse tuin en net naast de groentetuin. Prima water voor de plantjes.

Ondertussen staat Armando te popelen om gewapend met schep de gaten voor het beton van beide bakken uit te graven. Jeroen helpt met de achteruitloop-schep en het waterpas. Als de gaten gegraven zijn blijft er tijd over om de paden vanaf ons huis, langs de bamboebak naar de hottub te maken. Het is een pittig klusje, maar na 2 dagen klussen komen de contouren van de Japanse tuin in zicht.

Alle gebiedsdelen op ons grondstuk krijgen de namen van mensen die gevraagd of ongevraagd, hun sporen hebben achtergelaten op het betreffende deel. Zo hebben we Antonio’s pad naar onze parkeerplaats, Casa Belg en Casa Gerard, genoemd naar de zwervers die er in de loop van de tijd in hebben gezeten en Terra Marcellis, een terras boven de parkeerplaats, waar we een paar weken geleden de eerste 4 olijfbomen hebben geplant. De nieuwe tuin krijgt een Japanse naam. Karmando.

Bezoek

Afgelopen week kregen we bezoek uit Nederland. Anita’s zus Karin en vriend Armando kwamen klussen. En natuurlijk willen ze ook zien hoe het met ons en ons bouwproject gaat en stonden er verschillende uitstapjes op het programma. Op de terugweg vanaf het vliegveld wacht hun al de eerste attractie van formaat. De vulkaan. Het blijft een indrukwekkend gezicht. De groengeel verkleurde kegel steekt nog nawalmend van zijn vernietigende actie af tegen de zwarte stromen van de lava eronder.

In La Punta belanden we bij één van de plaatselijke barretjes waar ook de bananenplukkers nog nagenieten van hun vrijdagmiddagborrel. Wij hebben het altijd prettig gevonden om te belanden in de gemoedelijke dorpse sfeer. Ook Karin en Armando vermaken zich prima, ondanks hun Amsterdamse achtergrond.

Natuurlijk gaan we ook al snel naar ons grondstuk. Onze gasten kijken hun ogen uit. Ze volgen ons blog op de voet, maar hadden niet verwacht dat het uitzicht vanaf het kavel zo mooi en uitgestrekt was. Later in de week gaan we aan het werk in de tuin naast ons huis. Voorlopig geven we de planten water en kijken we rond op de bouwplaats.

Natuurlijk lopen we ook vanaf ons grondstuk even door voor een prachtig uitzicht over de westkust van het eiland met de kloof van de Caldera de Taburiente en de nieuwe vulkaan. Allemaal in onze toekomstige achtertuin.

De dagen erna is er veel tijd om het eiland te ontdekken. Ook na het weekend zijn er door een plotseling opkomend regenfront geen arbeiders op de bouwplaats. We maken van de gelegenheid gebruik om hun het uitgestrekte noorden van het eiland te laten zien. Als het op ons grondstuk regent, schijnt in het noorden vaak de zon. We wandelen door donkere kloven, zwemmen in de zee en eten elke dag in leuke restaurantjes aan de kust.

Vrachtwagenchauffeur Armando geniet van de bochtige wegen en als we door een kleine en onverlichte tunnel rijden kan zijn vakantie niet meer stuk.

Het wordt een bijzonder leuke week. Zij genieten van ons mooie eiland en begrijpen goed waarom wij hier graag willen wonen en wij genieten ervan om ons mooie plekje aan hun te laten zien. ’s Avonds komen tijdens een welverdiend biertje de gesprekken over vroeger op gang. Over Karin en Anita en hun jeugd in Dronten en over Armando en Jeroen die jarenlang in hetzelfde voetbalteam hebben gespeeld. De verhalen worden sterker en de avonden eindigen steevast pas als de zon al lang onder is.