Een scheiding tussen koel en warm

Na een koeler dan verwacht voorjaar is de afgelopen weken de zomer in alle hevigheid losgebarsten. Het is warm. Te warm om verder te klussen in de tuin.

Door de Noordoostelijke passaatwind en de ligging in de oceaan is het klimaat op La Palma niet vaak extreem. De passaatwind voert jaarrond relatief koele vochtige lucht aan. Dat maakt het weer bij ons een stuk aangenamer dan in bijvoorbeeld het zuiden van Marokko, dat op dezelfde breedtegraad en ongeveer 500 kilometer naar het oosten ligt. In het zuiden van Marokko heerst een woestijnklimaat met in de zomer vaak temperaturen van ruim over de 40 graden en jaarrond vrijwel geen regenval. Op La Palma is het gemiddeld in de winter tussen de 15 en 20 graden en in de zomer rond de 25 graden. In de winter regent het voornamelijk aan de noord- en oostkant van het eiland en kleurt het eiland groen. Afgelopen winter was een gemiddelde winter. Bij ons viel ongeveer 200 millimeter. Dat is ongeveer een kwart van de hoeveelheid die in Nederland jaarlijks valt. In de zomer regent het vrijwel nooit.

kleine rode stip links: La Punta

Afgelopen 2 weken hadden we te maken met een weersverschijnsel dat we in Nederland niet kennen. De hoogste top van La Palma steekt 2426 meter uit boven de oceaan. In eerder blogs schreef ik al hoe dit zorgt voor veel verschillende klimaatzones op het eiland. Door dit enorme hoogteverschil kun je ook duidelijk waarnemen dat de lucht is opgedeeld in verschillende luchtlagen.

Die luchtlagen hebben soms een heel eigen karakter. Zeker als de ene luchtlaag wordt aangevoerd uit het noordoosten en een hogere luchtlaag uit het zuidoosten. Dit is wat afgelopen weken gebeurde. De onderste luchtlaag werd aangevoerd met de passaatwind en bracht koele vochtige lucht mee vanuit het noordoosten. Daarboven kwam een oostelijke stroming op gang van zeer droge warme lucht uit de woestijnen van zuid Marokko en de Sahara. De laag met hete droge lucht en vaak wat stof uit de woestijn heet Calima. Warme lucht stijgt op en koude lucht daalt.

1 temperatuur, 2 luchtvochtigheid (let op de zeer lage luchtvochtigheid in de hogere luchtlaag), 3 wind

De warme luchtlaag kan moeiteloos boven de koele lucht blijven hangen zonder dat de lagen zich vermengen. De scheiding lag begin deze week op ongeveer 1000 meter hoogte. Dat betekende voor ons aangename temperaturen rond de 24 graden. In deze smalle luchtlaag van vrij vochtige lucht ontstaan makkelijk mist en lage wolken. De wolken in de onderste vochtige luchtlaag heten Bruma. Onderstaande foto is een prachtig voorbeeld, genomen door eilandgenoot Hans Schop uit Puntagorda.

foto Hans Schop

Heel langzaam kwam de luchtlaag met warme droge lucht lager en lager en de wolken die eerst nog boven ons lagen werden verdreven.

Toen we begin deze week naar El Paso reden merkten we het verschil. El Paso ligt op ongeveer 750 meter boven zeeniveau. Het was er heet, een graad of 35. Nog geen 2 kilometer verder en slechts 300 meter lager in het naburige Los Llanos was het 10 graden koeler.

de heiige laag net boven het kleine dennenboompje markeert de scheiding tussen de 2 lagen

Inmiddels heeft de warmere laag ook ons bereikt. Het is overdag tussen de 30 en 35 graden en enorm droog. Voor verkoeling zijn we gisteren naar de haven van Tazacorte gereden. 500 meter lager met een koel briesje uit zee.

Vreugdedansje

Afgelopen week was een drukke week vol afspraken. Jorge en Angel zijn begonnen aan de binnenkant van ons woonhuis. Wij hebben een vrij gedetailleerd beeld hoe het er binnen uit gaat zien, maar als de heren de maten van de keuken en de badkamer aan het uitzetten zijn blijkt er ineens een boel te regelen. De eerste helft van de week stond in het teken van bezoekjes aan de grote blauwe winkel, badkamer- en meubelzaken en de plaatselijke tegelhandel voor de tegels in de keuken. Het is goed dat we in de buurt zijn om te kunnen overleggen. Elk detail wordt doorgesproken en wat we in de loop van de tijd hebben bedacht krijgt langzaam vorm. En het wordt mooi.

De tweede helft van de week hadden we tijd om de tuin naast ons huis verder in te richten. De zomer is losgebarsten en dat heeft zijn weerslag op de plantjes die we de laatste maanden hadden opgekweekt en gekocht. Door de felle zon van de laatste tijd zag de kwekerij er een beetje mistroostig uit. Zeker de sinaasappelboompjes die nog geen plekje in de tuin hadden gekregen, begonnen onheilspellend veel bladeren te verliezen. We besloten dat het beter was om ze zo veel mogelijk uit te poten en de rest, ook van de overige plantjes uit de kwekerij, in ruimere bakken te verpotten en een plekje te geven uit de volle zon, onder één van de avocadobomen.

Vier sinaasappelbomen komen in de Karmando, achterin de Japanse tuin, naast onze hottub. We maken het terrein vlak en de boompjes komen in een nette lijn voor een lelijke cementmuur. Weer zijn we een stapje dichter bij de bouwvakkers. Langzaam jagen we ze voor ons uit.

Het werken in onze toekomstige tuin in de subtropische zon is heerlijk. We zien de Karmando vorm krijgen en ook dit wordt mooi. Tijdens het planten krijgen we bericht van de architect. Alhoewel Oscar alvast is begonnen om ons eerste vakantiehuisje te bouwen, hebben we hiervoor officieel nog geen bouwvergunning. Het is een al langer lopend verhaal over de registratie van dit deel van ons grondstuk. En hoewel we het idee hebben dat we in de afrondende fase van dit proces zitten, is het daarna nog zaak om toestemming te krijgen van de Cabildo, zeg maar de eilandregering, afdeling toerisme. En wat schetst onze verbazing? Zonder dat zij eerst hebben gewacht totdat alle papieren bij het Registro voor elkaar zijn, hebben ze alvast doorgewerkt aan de vergunningaanvraag. En de architect meldt dat we alvast een voorlopige goedkeuring hebben. Als de overige stukken zullen worden aangeleverd, kan de gemeente de bouwvergunning afgeven. Weer een stapje dichterbij het verwezenlijken van het project. Reden voor een vreugdedansje.

Oprit

Afgelopen maanden was het voor ons vrij rustig op het bouwterrein. De mannen van Oscar bouwen rustig verder aan het dak van ons toekomstige huis en het wordt al te warm om bezig te gaan met planten in één van onze nieuwe tuinen.

Aan onze rust kwam begin vorige week een eind toen Alexi, geheel volgens afspraak, kwam om een begin te maken aan de voorbereiding van de grondwerkzaamheden op het kavel van Andreas en Ulrike naast ons. Eerst kwam Antonio met de kleine pala om de oprit vrij te maken.

Het is de bedoeling om de toegangsweg iets te verplaatsen. De muur aan de voorkant van de oprit zal worden opgehoogd en de weg naar boven zal hier op een meter parallel aan lopen. Voor het bouwen van de oprit en de nieuwe muur heeft Alexi Tibor en Alberto in de gedachten. Beide heren hebben ons bij de laatste muur achter de vakantiehuisjes ook geholpen. Alberto op de kleine pala voor het aanleveren van stenen en cement en Tibor die de stenen in de muur puzzelt. Jeroen mag weer helpen met het maken van het cement en het aanleveren van de stenen.

Dus werd de wekker weer afgestoft en begonnen de dagen vroeg met het verzamelen van zware stenen voor de muur. Het is een pittige klus. In anderhalve week is de bestaande onregelmatige muur omgetoverd tot en strakke afscheiding met een geleidelijke helling omhoog. De muur wordt op deze manier een voortzetting van de kleine muur aan het begin van de oprit. Daar hebben we een paar maanden geleden al een mooie ronding in gemaakt. Die ronding wordt ook gemaakt in deze muur. Daarna loopt de muur ongeveer een halve meter hoger dan de weg mee naar boven.

We verzamelen stenen uit het hoger liggende terrein van Andreas en Ulrike. Daar ligt ook nog een mooie stapel goede bouwstenen die wij destijds al hadden verzameld om te gebruiken in een muur bij ons huis. Tibor wil die stenen graag als eerst gebruiken. Buenas piedras. We ontkomen er niet aan ook onze stenen voor de muur te gebruiken. Maar de muur is lang en al snel zijn ook stenen nodig die hoger op het terrein liggen. Twee oude natuurstenen muren worden door Alberto zonder veel moeite omgehaald en we hebben genoeg stenen om de nieuwe muur af te maken. Het restant aan oude muren dat nog op het terrein van Andreas en Ulrike staat zal ook voor een groot deel verdwijnen als hun bouwkavel wordt geëgaliseerd. Daar komen dan vast wel weer buenas piedras uit die wij weer kunnen gebruiken voor de laatste muur op ons terrein.

Als over een tijdje de bouw vordert en er geen vrachtwagens meer naar boven gaan, zal aan het eind van de oprit een inrit voor onze nieuwe buren worden gemaakt verder naar boven en kunnen onze toekomstige gasten rechtdoor rijden naar hun parkeerplaats. Voorlopig maken we het terrein egaal en leggen we op het steilste stuk een nieuw spoor beton. Naast het nieuwe betonspoor, aan de bovenkant van de oprit, zullen Andreas en Ulrike een hoge muur laten bouwen, die de afscheiding van hun bouwkavel zal worden. Deze muur zal over de oude oprit komen en parallel lopen aan de muur die we afgelopen week hebben gebouwd.

Aan het begin van de inrit is nu nog een rommelige helling. Daar willen we in de toekomst, ook met de bocht mee, een mooi spoor naar boven maken. Het oude cement dat daar deels lag en later is aangevuld door morsende betonwagens, zullen we weghalen. Naast de sporen komen kleine stenen. Een oude betonnen trap die nu nog aan het begin van de oprit staat, zal binnenkort al verdwijnen en het lijkt ons een mooi idee om in de ronding tussen het begin van de oprit en het basement van Casa Belg (het huisje zonder dak) een border met bloeiende planten te maken. Maar ja, we kunnen daar wel ideeën bij hebben, dat deel van het terrein is helemaal niet meer van ons. Het hoort inmiddels bij het kavel van onze nieuwe buren. Ze vinden het vast niet erg dat wij alvast plannen hebben voor het begin van hun project.