Laat de bouwvakkers maar komen

Afgelopen twee weken waren de werkdagen onregelmatig. Door de vulkaanuitbarsting is het voor Alexi lastig om aan bouwmaterialen te komen. Daarnaast ligt de ijzerwarenwinkel van zijn neef in de vuurzone van de lava-stroom. Hij was afgelopen week druk bezig om het bedrijf en het huis van zijn neef te ontruimen. We hebben nog aangeboden om hierbij te helpen, maar er waren kennissen genoeg. Ook Juan-Carlos / La Barba heeft noodgedwongen zijn werk op de Pala tijdelijk moeten staken. Bij een andere klus had hij een stuk ijzer in zijn vinger gekregen en dat moet chirurgisch worden verwijderd in Tenerife. Hij kan daar pas aanstaande woensdag terecht. Ondanks de drukte en de stress rondom de evacuatie van zijn neef, had Alexi deze week aangeboden de Pala te besturen, zodat we de voorbereidingen voor de bouw konden afronden. Maandag en dinsdag konden we de muren op het onderste terras afmaken. De vulkanische stenen zijn zorgvuldig opgestapeld en bekroond met een randje cement. Het huiskavel is nu bijna klaar voor de aannemer.

Woensdag kwam aannemer Oscar langs om de laatste dingen door te spreken voor het tekenen van zijn offerte. Hij gaat volgens planning begin november beginnen met ons huis. Het is de bedoeling dat wij de betonnen oprit maken, zodat hij met zijn machines op het bouwkavel kan komen. Bij die klus zullen we zo’n 5 kuub beton moeten maken. En dat in een tijd dat het erg lastig is om aan bouwmateriaal te komen. Een deel van de bedrijven die bouwmaterialen leveren ligt in het door de vulkaan getroffen gebied. Donderdagmiddag kregen we van Alexi een berichtje. Hij heeft ik-weet-niet-waar-vandaan bouwmaterialen opgehaald. Als ik vraag hoe het bij zijn neef is, hoor ik dat de lava-stroom zijn huis tot 300 meter is genaderd. Maar de meeste spullen zijn weg en verder is het afwachten… In zijn stem klinkt de spanning en onmacht door. Het is voor veel Palmeros een moeilijke tijd. Maar hij heeft 2 ladingen grava (een mix van zand en kleine steentjes) en een pallet cement geregeld en hij zal vrijdagochtend met de Pala het spoor uitgraven waar de oprit in komt. Als Jeroen daarna de boel aantrilt, komt hij ‘s-middags om 4 uur terug met Tibor om te beginnen met het storten van het beton.

En vrijdagmiddag ging vanaf 4 uur de betonmolen aan op de hoogste stand. Jeroen aan de molen, Alexi op de Pala en Tibor met de afstrijkplank en de troffel op de helling. Alexi werd af en toe geholpen door buurtgenoot Alberto. Alberto is van oorsprong Palmero. Een groot deel van zijn familie woont in het dorp La Punta. Hij is ergens rond de jaren ’90 richting Zuid-Amerika vertrokken om daar in de opkomende economieën van Brazilië en Venezuela geld te verdienen. Maar, net als vele Palmeros, is hij berooid teruggekomen toen de groeitijgers van Zuid-Amerika in de loop van de tijd politieke leiders kregen die het minder goed voorhadden met de burgers en de economie. Vandaag hielp hij Alexi en ons graag om in no-time de oprit te maken.

Vier en een half uur later was alle grava op en lag het beton in de sporen van de oprit. Dik vijf kuub beton. De zon was al onder, we waren allemaal afgedraaid en hadden het vrijdagmiddagbiertje dat Anita kwam brengen dik verdient.

De betonmolen kan voorlopig uit. Na weken van stenen en beton zijn we ook wel even toe aan iets anders. Komende anderhalve week moet het beton van de oprit uitharden. Er komen geen bouwlui naar boven voor een volgende klus. Aan ons de taak om het beton nat te houden, zodat het goed kan uitharden. Beton water geven….wie had dat gedacht toen we hier 2 en een halve maand geleden aankwamen?

En als Antonio het bouwkavel voor ons huis vlak heeft gemaakt, is het wachten op Oscar. Op zijn beurt zal Oscar nog even moeten wachten op de bouwvergunning. Bij de gemeente willen ze die wel graag afgeven, maar zij wachten op hun beurt weer op de registratie van ons grondstuk bij het Registro. En wij wachten het maar geduldig af. Vamos a ver. Gelukkig hebben we het eerste zware deel van de bouw afgerond.

Bouwvoorbereidingen

De voorbereidingen voor de bouw van ons huis schieten mooi op. Hierdoor krijgen we een steeds beter idee hoe ons huiskavel er uit gaat zien. De bovenmuur is gerestaureerd, de ondermuur tussen ons en Godon, de onderbuurman, is bijna klaar. De samenwerking met Tibor en Juan-Carlos – La Barba gaat prima. Jeroen heeft er naast chef-beton, een taak bij gekregen. Hij mag de grote blokken steen vastbinden zodat Barba deze met de Pala naar de muur kan hijsen. Daar staat Tibor dan om van de aangeleverde stenen een mooie muur te puzzelen. Het basement van de muren bestaat uit de grootste stenen. Op de bovenste meter worden de kleinere stenen gepast tot er een rechte bovenkant ontstaat. Ook dat doen Tibor en Jeroen samen. Op de laatste laag stenen komt voor de stevigheid en voor de afwerking een laagje beton dat aansluit op de bestaande muren.

Als de muren klaar zijn, gaan we de oprit naar het bouwkavel voor de vakantiehuisjes verstevigen met beton. Dit kavel wordt voorlopig gebruikt om de bouwmaterialen neer te zetten en om het beton te maken.

We verwachten dat de muren en ook de oprit volgende week ongeveer klaar zullen zijn. Dan komt Barba nog één keer terug op ons huiskavel. Hij zal dan de restanten van de middelste muur weghalen op de plek waar ons huis komt. Omdat de terrassen schoongeveegd zijn en de muren bijna staan, krijgen we al een aardig idee over de exacte plek van ons huis. Barba zal ook het terrein boven de middelste muur zo ver afgraven, dat de aannemer een vlak stuk overhoud voor de fundering van ons huis.

Intussen is Anita bezig op het terras rond Casa Gerard. Op dit terras groeien nog 4 avocadobomen, 3 palmen, een paar tajinastes en een paar onbekende struikjes die er best leuk uit zien. En een heleboel andere grotendeels verdorde struiken en planten. Die worden nu allemaal afgeknipt en platgestampt achter de nieuw gebouwde muren. Het begint er al uit te zien als een leuke tuin. We hopen binnenkort Casa Gerard verder op te knappen, zodat ook de rest van de gereedschappen en tuinspullen, die nog overal in Gerards tuin staan, naar binnen kunnen. Met wisselend resultaat zijn we al bezig om stekjes te verzamelen van mooie planten die we in het wild en in de tuin van Aguate tegenkomen.

Dit alles met op de achtergrond het gerommel van de vulkaan. De ene dag is het geluid harder dan de ander, de wolk die er boven hangt is altijd aanwezig. Afgelopen week hadden we vaak geluk en stond de wind niet onze kant op. Eén dag heeft het kleine korreltjes as geregend. Op één of andere manier begint het te wennen dat we op een eiland leven waarop ook een lavaspuwende vulkaan staat. Sinds de lava-stroom de zee heeft bereikt, is het pad van de lavastroom ook min of meer hetzelfde gebleven. Het enige dat veranderd is de grootte van het nieuw gevormde stuk eiland. Daar komt elke dag zo’n 10 hectare bij. We weten niet hoe lang de vulkaan nog lava blijft spuwen. Volgens de experts is meer magma onderweg en zal de vulkaan de komende dagen weer wat actiever worden. We wachten het af en werken ondertussen gewoon verder aan onze toekomst.

uit El Time, vanaf Roque de los Muchachos

Opknappen “casa Gerard”

Op ons grondstuk staan op dit moment 2 huisjes. In beide huisjes hebben tijdens onze lange aankoopperiode vreemden gewoond. We hebben ze voorlopig maar genoemd naar deze ongewenste bezoekers. Het eerste en kleinere huisje is eigenlijk niet meer dan 4 muren, zonder dak. Hier heeft vorig jaar een aantal maanden een Belgische zwerver gewoond. Het is het huisje dat deels verbrand is achter gebleven. Omdat we de clandestiene bewoner verder niet kennen, noemen we het huisje “casa Belg”. Het vroegere waterverdeelstation onder de watertank heeft de naam “casa Gerard” gekregen, genoemd naar de inbreker en dief die het nodig vond om er rond februari een paar dagen te bivakkeren en zijn naam op de deur achter te laten.

Nu Alexi alle overtollige buizen heeft verwijderd en nieuwe leidingen heeft aangelegd zijn we begonnen met het opknappen van “casa Gerard”. Het is de bedoeling dat we dit als opslagruimte en schuur gaan gebruiken. Als eerste zijn we begonnen om op te ruimen en al het stof te verwijderen. Dat kon geen kwaad.

De volgende stap was een nieuwe cementvloer storten en egaliseren. Voor Anita was dit de eerste keer, gelukkig had Jeroen al ervaring in het maken van cement. De taakverdeling was al snel duidelijk. Een flinke klus vanwege de hoogteverschillen in de vloer. Op sommige stukken moest een flinke laag gestort worden. Afgelopen zaterdag begonnen we. Het was erg warm en al snel bleek dat we de hele vloer niet in één keer dicht zouden krijgen. Het was veel te warm en onze lichamen zijn dit soort werk helemaal niet gewend. Maar aan het eind van de middag zat het eerste gedeelte er in en hadden onze lichamen een paar dagen de tijd om bij te komen.

Dinsdag stond het tweede deel op de planning. Gelukkig was het een stuk koeler. En op dit deel hoefde de cementlaag een stuk minder dik. Het ging een stuk sneller dan het achterste gedeelte. We hadden inmiddels ook al meer ervaring en we werkten ons in een gestaag tempo naar buiten toe. We zijn trots op het resultaat. Nu moet het cement een aantal dagen drogen voordat we verder kunnen. Helemaal geen probleem, doen we lekker rustig aan.

Ondertussen is Jeroen elke dag een paar uur met de murenbouwers aan de slag. Zij repareren de grote natuurstenen tussenmuren tussen de verschillende terrassen op ons huiskavel. Daarnaast hebben we regelmatig contact met architect, tussenpersonen en de gemeente, maar het is nog steeds onduidelijk wanneer de bouwvergunning voor ons huis er eindelijk is. Op zich is het prima als deze vergunning ergens in de komende maand wordt afgegeven. Dan hebben de murenbouwers hun werk er zo’n beetje op zitten en kan de aannemer meteen beginnen. Het is ook de bedoeling dat we deze week het proyecto basico, de aanvraag voor de bouwvergunning voor de vakantiehuisjes inleveren. We hebben ten opzichte van het laatste plan van de architect weinig gewijzigd en we zijn er tijdens de gesprekken met de aannemer wel van overtuigd dat we dit kunnen behappen. Deze aanvraag zal naar verwachting zo’n 9 maanden langs allerlei instantie gaan voordat we hier, hopelijk ergens halverwege volgend jaar, een akkoord op krijgen. Later deze week gaan we samen met de aannemer de laatste puntjes op de i zetten. Hij wil graag ons hele project bouwen en we gaan er van uit dat we hierover deze week een overeenstemming zullen bereiken.

wachtruimte voor Casa Gerard

Muur boven ons huis

Afgelopen week waren zowel toekomstig aannemer Oscar als bemiddelaar en vertaler Rogier op vakantie. Tijd genoeg om ons te storten op de voorbereidingen voordat de bouw van ons huis zal beginnen.

Ons huis komt op het grondstuk onder de grote watertank te staan. Dat gedeelte is onderverdeeld in 3 terrassen. Op het hoogste terras ligt de watertank en staat het huisje waar een paar dagen een zwerver heeft gewoond. We noemen het huisje voorlopig Casa Gerard.

De 2 onderste terrassen zullen worden samengevoegd. De tussenmuur zal voor de bouw worden weggehaald. Deze muur is vroeger al eens gedeeltelijk ingestort en het huis zal op de plek van deze muur worden gebouwd.

Ook de bovenmuur tussen ons toekomstige huis en Casa Gerard is deels ingestort. Afgelopen weken heeft Juan Carlos “La Barba” de ingestorte muur opgeruimd en als een tandarts bij het vullen van een gaatje, de zij- en onderkanten ruim afgegraven. In de vrijgekomen ruimte zal met grote stenen de muur worden aangeheeld.

Afgelopen maandag kwam Tibor. Tibor is murenbouwer. Het opbouwen van de muur boven ons huis zal gedaan worden door 3 personen. Tibor kijkt nauwkeurig welke stenen het best passen en stapelt als een volleerd puzzelaar de stenen op. Hij begint met een fundament van de grootste stenen en werkt naar boven toe met steeds kleinere. De kleine en de grote pala hebben alle stenen die we in de afgelopen maanden zijn tegengekomen apart gelegd. Omdat de stenen veel te zwaar zijn om te tillen, helpt Juan Carlos, die ineens zonder baard is, met de pala. Hij maakt samen met Tibor een selectie van de stenen die het eerst moeten, en vervolgens worden de stenen per stuk in de puzzel getakeld.

Daarna moet de hele boel aan de achterzijde worden opgevuld met kleinere stenen en cement. Om het cement te maken is een derde persoon nodig. En dat is Jeroen.

Met 3 personen, een grote en een kleine pala, een betonmolen, een generator en muchas piedras wordt langzaam de muur weer opgebouwd. Er wordt gewerkt van 4 tot 8. Barba (zonder barba) denkt dat we deze week en een groot deel van volgende week nog bezig zijn. Daarna volgt nog de ondermuur, tussen ons en Godon, de onderbuurman. Die muur gaan we eerst alleen provisorisch oplappen. Kortom, de bouw is nog niet begonnen, maar de voorbereidingen zijn in volle gang.

Aan het werk

We zijn inmiddels 3 weken op La Palma en hebben het hier prima naar onze zin. Jaren hebben we er naar toe geleefd en vooral de laatste maanden waren we er echt aan toe om stappen te zetten. Het gevoel van hier blijven en hier wonen hebben we nog niet maar we ervaren allebei het gevoel van vrijheid. Er is geen terugvlucht geboekt en we zien wel wat de toekomst ons hier gaat brengen. Nu de temperaturen weer terug zijn naar normaal is het tijd om aan het werk te gaan. Niet alleen over het land lopen om te kijken wat er allemaal al gedaan was en plannen te maken over wat nog moet, maar ook zelf de handen uit de mouwen steken. Oftewel het einde van het vakantiegevoel.

Alexi heeft samen met de altijd aanwezige Pala-chauffeur Juan Carlos – La Barba bijna alle buizen die op het grondstuk lagen opgeruimd en de buizen die in het waterleidinghuisje “Casa Gerard” zaten afgeslepen. Het meeste is al richting oud-ijzer. Het ziet er een stuk opgeruimder uit.

De eerste klus waar we aan begonnen was het opruimen van alle troep die Gerard of eerdere bewoners/zwervers hadden achtergelaten. Het is de bedoeling dat we de vloer gaan egaliseren en de buitenkant opknappen, zodat we hier een opslagruimte van kunnen maken. Zie hieronder de verschillen, voor en na.

Daarna was de watertank aan de beurt. Omdat er al jaren geen water meer in staat was er van alles in gegooid en ingewaaid. Er lag een stapel betonblokken in en er groeiden zelfs al boompjes. Via een steil trappetje halen we eerst de grote stukken naar boven. De rest komt later. Anita ziet al een optie om van de betonblokken plantenbakjes te maken, Jeroen wil er muren van bouwen. Tijdens het werken werden we geroepen door de onderburen om even een praatje te maken. Godon en zijn vrouw zijn aardige mensen. Ze zijn beide al wat ouder en we hebben al sinds we op ons grondstuk komen wat woorden Spaans gewisseld. Wij in ons steenkolen-Spaans, zij in hun Palmese dialect. Maar met handen, voeten en wat goede wil komen we er prima uit. Vorige week kregen we een grote zak bananen mee, dit keer hadden ze speciaal voor ons een flinke zak cactus-vruchten geplukt. We moeten nog wel even ontdekken hoe we die het beste kunnen ontmantelen…

Als laatste gingen we op weg naar de opruimtaak waar we het minste zin in hadden.

De zwerver die enkele maanden in ons huisje zonder dak had gewoond, had bij zijn vertrek al zijn bezittingen in de brand gestoken. De restanten waren helaas voor ons. Een hele vieze klus, zeker omdat de brand heftig moest zijn geweest, veel zat aan de betonnen vloer vast gesmolten. Gelukkig hadden we onze mondkapjes bij ons. Misschien waren ze er niet voor bedoeld, maar het scheelde heel veel as inademen. Enkele uren later was de boel gesorteerd op glas, metaal en restafval. Zeker 16 vuilniszakken vol verbrande rotzooi, wat kan iemand er een bende van maken. We zullen later deze week alles naar het Punto Limpio brengen. Aan het eind van deze week verwachten we ook dat de container met onze spullen aankomt. Hier zitten ook onze bezem en een fatsoenlijke schep in. Die zullen we nodig hebben om ook de laatste restjes op te ruimen. Zwart van het roet, maar blij dat deze vieze klus eindelijk klaar was zaten we in het zonnetje uit te puffen.

Tijdens het loopje terug naar de auto zagen we dat aan één van de avocadobomen die het zo te zien overleefd heeft twee avocado’s zaten. We weten niet of het wat wordt, maar het begin van een tuin is er.

Schrappen

Vandaag is het weer omgeslagen en komt de zomer eraan. Sinds we in het huisje van Aquate wonen was het de meeste dagen bewolkt, we hebben zelfs een beetje regen gehad. Gelukkig bleef de verwachte regen van eergisteren uit. Jeroen was die dag met Alexi op ons grondstuk en met regen wordt de kale grond al snel een roodbruine blubber.

De afgelopen anderhalve week verliep eigenlijk een beetje hetzelfde als de laatste vakanties die we hier waren. Echt veel fysiek werk kunnen we nog niet doen en we zijn vooral bezig met het regelen van afspraken en het doorspreken van de plannen. Voor Alexi is er het nodige werk bijgekomen. Aannemer Oscar vond de oprithelling naar het kavel te steil voor de toelevering van bouwmateriaal, daar zal wat grond verplaatst moeten worden. Ook de toerit naar ons huiskavel moet worden veranderd. We hebben definitief besloten dat ons huis niet op het hoge gedeelte van het huiskavel te zetten. Hierdoor kunnen we ons een hoge nieuwe muur tussen ons en de onderbuurman besparen. We laten het niveau van het huis een meter zakken en restaureren de oude grensmuur een beetje.

We zijn de laatste tijd met de aannemer sowieso flink aan het schaven aan het project. Nu ons budget bekend is, weten we hoeveel we kunnen besteden aan het project. En natuurlijk blijken we hier en daar een beetje te optimistisch geweest te zijn.

Ruud is een vriend van ons op La Palma. Hij heeft een zelfde soort project op het eiland, ongeveer 15 kilometer noordelijker, in het dorpje Puntagorda. Zijn project loopt ongeveer anderhalf jaar op ons voor. Hij werkt met dezelfde aannemer en architect als wij. Toen we vorige week bij hem waren, drukte hij ons op het hart vooral goed te kijken of de architect alle kosten van het project wel heeft begroot. In zijn project kwamen er nogal wat meer kosten bij. Samen met projectontwikkelaar en vertaler Rogier kwamen we er al snel achter dat ook bij ons enkele posten niet of slechts half op de begroting voorkwamen. Dat beloofde vanochtend een lastig gesprek te worden met Oscar, de aannemer.

Maar Oscar is niet snel uit het veld geslagen en hij denkt de gaten in de begroting te kunnen dichten. We gingen er op voorhand vanuit dat we zowel de jacuzzi bij één van de vakantiehuisjes, als het zwembad voor beide huisjes, moesten schrappen. Hij is echter wel tevreden over de tekeningen tot nu toe en vindt een royale infinity-pool belangrijk genoeg om te houden. Hij gaat een overzicht maken van meerdere kleine te schrappen posten, gaat ook wat schrappen in zijn calculatie en geeft aan dat deze manier van werken eigenlijk vrij gebruikelijk is. Heel langzaam schrappen we van beide kanten naar elkaar toe, tot we tot een werkbaar uitvoeringsplan komen. En hij heeft daar vertrouwen in. We hopen dat hij gelijk heeft en wachten zijn overzicht af.

Komend weekend is er weer een feestdag. De meeste christelijke gebeurtenissen worden hier minimaal vereerd met één feestdag. En als een feestdag in het weekend valt, wordt deze moeiteloos doorgeschoven naar de maandag en schrappen ze een werkdag. Omdat we verder niet veel kunnen doen, sluiten wij ons maar bij het tempo van het eiland aan. Het is er wel weer voor.

vrijdagmiddagborrel met het hele personeel

Zomervakantie

Er zijn een paar dingen die we de komende weken willen regelen. Natuurlijk is het belangrijk om ons project zo snel mogelijk op de rails te krijgen. Vanuit Nederland hadden we de laatste tijd weer het gevoel dat we onderaan de stapel terecht waren gekomen. In onze vorige vakanties hebben we gemerkt dat het veel scheelt als we hier zijn. Voor de eerste dag staat er al een gesprek gepland met Rogier, projectontwikkelaar en vertaler, en Oscar, de aannemer die waarschijnlijk onze huizen gaat bouwen. De gesprekken verlopen voorspoedig en we hebben het idee dat Oscar wel zin heeft in de klus. De komende 2 weken gaan we samen met hem de plannen tot in detail doorspreken en gaan we kijken of we ons budget kunnen laten aansluiten op de bouwkosten. Er zal nog het één en ander moeten worden geschaafd, maar Oscar vindt de plannen op papier te mooi om grote concessies te doen en komt met bruikbare tips om de bouwkosten binnen de perken te houden. We hebben ook het idee dat dit voor Oscar wel een welkome klus is. Door Covid is de bouw van nieuwe toeristische projecten min of meer stil komen te liggen. Als hij de huisjes gaat bouwen schat hij in dat hij al over een maand kan beginnen en dat de klus over ongeveer anderhalf jaar klaar kan zijn.

Daarvoor hebben we wel eerst de vergunningen nodig voor de bouw. Bij de gemeente zijn ze zo goed als klaar met het afgeven van de vergunning voor de bouw van ons woonhuis. Er is nog een klein probleem met de registratie van het grondstuk. Een traject dat al langer loopt, en dat volgens de verkopend makelaar binnenkort is opgelost. Om de lijnen kort te houden gaan we meteen maar even langs. Hier lijkt ons dossier letterlijk onderop de stapel te liggen. Het is wel het dikste dossier van de stapel en de assistente die ons helpt weet direct waar het over gaat. Ze gaat via de notaris proberen het proces te versnellen. Komende weken, maar zeker deze maand moet alles zijn geregeld. Dat zou mooi aansluiten op de planning van Oscar, de aannemer.

Naast het regelen van het project zijn er nog een paar dingen die we de komende weken willen regelen. Allereerst moeten we ergens een auto zien te kopen. Normaal gesproken is de huur van een auto tijdens onze vakanties erg goedkoop. We dachten daarom niet veel haast te hebben met het kopen van een auto. Door Covid zijn er echter veel auto’s uit de verhuur gegaan, waardoor er weinig auto’s beschikbaar zijn. De prijzen zijn ongeveer vervijfvoudigd. Haast dus om zelf een auto te hebben. We vragen het aan alle bekenden die we de eerste week al tegenkomen, en gaan zelf ook op bezoek bij tweedehands-autoverkopers. Het wordt nog een hele klus.

Daarnaast komt de container die we maandag in Voorthuizen hebben ingepakt al over 2 weken aan bij ons huisje in La Punta. We hadden gedacht dat we misschien het betonnen huisje naast de watertank op ons grondstuk al klaar zouden hebben voor opslag. Dat gaat op deze termijn niet lukken. We gaan Aquate, de eigenares van ons huurhuisje, vragen of we de spullen in het naastgelegen deel van het huisje of in de garage mogen opslaan tot we zelf ruimte hebben op ons grondstuk.

En tussen het regelen van alle dingen door, zitten we ook lekker uit te rusten op de veranda van ons huisje. Casa del Pintor. Het huisje van de schilder. De man van Aquate was kunstschilder. En fruitteler. De pintor is een paar jaar geleden overleden. Wat rest van hem zijn een paar schilderijen aan de muur. Ik hoop dat hij beter was in het bijhouden van de boomgaard. Die boomgaard, of tenminste de resten daarvan, bevinden zich op het kavel boven ons huis. Aquate geeft de bomen geen water. Hierdoor hebben we vrij uitzicht op ons toekomstige bouwterrein. Aquate houdt de tuin rondom het huisje een beetje bij. We hebben beide het idee dat ze niet zulke groene vingers heeft en dat ze het werk in de tuin ook niet zo leuk vindt. Volgens Berto, één van onze Palmese vrienden, heeft Aquate, die al aardig op leeftijd is en geen familie heeft, misschien wel zin het huisje te verkopen. Nog een project? Ik hoop maar dat we ook af en toe aan een beetje vakantie toekomen.

Het werk gaat door

We zijn al weer anderhalve week terug in Nederland. Na 5 dagen verplichte quarantaine gaat het oude leventje gewoon weer door. Ook op La Palma wordt flink doorgewerkt. Dat zijn we niet gewend. De laatste jaren was het telkens druk rondom ons project als we daar waren en werd het snel stil als we weer thuis waren.

Alexi is nog bezig met het grondwerk. Ik heb het idee dat hij er vooral in het weekend veel tijd in steekt. We hadden afgesproken dat hij veel foto’s zou maken van de voortgang van het werk, en daar houdt hij zich prima aan. Het is erg leuk om op deze manier op afstand betrokken te blijven. Eerst heeft Antonio de parkeerplaats afgemaakt.

Afgelopen weekend heeft de Pala de helling gebouwd naar het terras waar ons huis op komt te staan.

Vandaag is de Pala het terras opgestuurd om de dode bomen op ons huisterras weg te halen en om de grond een beetje vlak te maken. Morgen is het terras er onder aan de beurt. Dan is de Pala voorlopig klaar en gaat Alexi verder met het ontmantelen van de oude ijzeren waterleidingbuizen in het betonnen schuurtje.

Tijdens ons bezoek aan La Palma een paar weken geleden bleek dat de registratie van het grondstuk toch nog niet helemaal te zijn afgerond. Volgens de Duitse makelaar erweist sich das offensichtlich als schwierig. Het is voor het afgeven van de bouwvergunning belangrijk dat het grondstuk bij het kadaster goed staat ingeschreven. We gaven aan dat we toch wel een beetje bezorgd waren dat deze registratie onze tijdsplanning in de war zou gooien. Hij zei dat hij verder geen invloed op het kadaster kon uitoefenen en dat de registratie waarschijnlijk over een paar weken wel gereed zou zijn. Wij hebben de afgelopen 2 jaren gemerkt dat we zijn tijdsplanning met een flinke korrel zout moeten nemen en waren er nog niet gerust op. Maar, of de makelaar toch en beetje invloed heeft of niet, afgelopen week bleken er ineens een paar kavelgrenzen van ons grondstuk aangepast. Omdat we benieuwd zijn naar de voortgang van deze registratie houden we het kadaster wekelijks bij via de (prima) website van de gemeente. En een paar dagen later was er weer een stukje aangepast. Er was duidelijk iemand met ons project bezig. Eergisteren werd het laatste stukje volgens afspraak aangepast. Het grondstuk staat eindelijk goed geregistreerd op onze naam.

De voorbereidingen gaan door en binnenkort zijn we er klaar voor te beginnen met de bouw van de terrasmuren om ons huis. Intussen wachten wij op de offertes van de verschillende aannemers. Twee offertes zijn binnen, drie zijn nog in de maak. Als de offertes allemaal binnen zijn zullen we een keuze maken welke aannemer zal beginnen. Als de aanvraag van de bouwvergunning de planning niet in de war gooit…

Anderhalve Pala

Juan la Barba heeft vorige week in een paar dagen korte metten gemaakt met de dode bomen op het terras waar de 2 vakantiehuisjes komen. Zijn grote Pala is voor het grovere werk. Dat past wel bij de grote man met baard. Afgelopen weekend werd hij afgewisseld door Antonio. Antonio mag niet op de grote Pala en heeft een kleinere uitvoering meegenomen. De kleinere Pala is voor de fijnere klusjes.

Antonio is een goedlachse Palmero met een eeuwig durend shaggie in zijn linker mondhoek. Hij heeft door-de-weeks een baan als conciërge op een school in het naburige Tazacorte. In het weekend rijdt hij graag op de kleine Pala. Zaterdagochtend reed hij bedreven zijn kleine Pala over ons grondstuk.

Antonio begon de dag met het aanleggen van een zijweg vanaf de weg boven ons grondstuk. Aan het eind net naast de watertank, maakt hij ruimte voor een parkeerplaats voor onze auto en een gastenauto.

Toen we zagen hoe bedreven hij bezig was op de helling aan de bovenkant van ons terrein, vroegen we of hij ook een voetpad kon maken vanaf ons terras naar één van de vrijstaande ommuurde plateaus aan de andere kant van het terrein. Het is het plateau waardoor met name Anita in eerste instantie viel op dit grondstuk. Een plateau met een prachtig uitzicht en door de muren rondom, toch met voldoende privacy. Het is ook het plateau waarop we één van de vakantiehuisjes wilden bouwen, maar waarvan later bleek dat hierop (voorlopig) niet gebouwd mag worden, omdat er vanuit de gemeente een culturele bestemming op zit. Wij vinden een groentetuin cultureel zeer verantwoord en Antonio deed in no-time de grondvoorbereiding.

In het schuine bovendeel van het terrein liggen verspreid rotsen en lossen steenblokken. Deze gaan we gebruiken om de muur rondom het terras van ons woonhuis opnieuw op te bouwen. De Duitse aannemer die vorige week kwam, had voor het bouwen van deze muren een offerte beloofd. De offerte kwam afgelopen vrijdag met een zeer Duitse prijs. De Duitse aannemers op La Palma hebben de naam dat zij prima werk afleveren. Hierdoor valt hun offerte over het algemeen rond de 25% hoger uit dan die van lokale aannemers. Wij denken dat er best lokale aannemers te vinden zijn die ook prima werk kunnen leveren. Na de Duitse offerte kwam Alexi met de suggestie van een lokale murenbouwer. Alexi blijkt weer een waardevol contact. Hij kent zoveel mensen die van alles kunnen, dat we het idee hebben dat iedereen op La Palma murenbouwer, aannemer, kraanmachinist of noem-het-maar-op is. Het komt ons op dit moment prima uit. De lokale murenbouwer heet Ciso, ziet er uit alsof hij de grote stenen zelfs zonder machine kan opstapelen en lijkt een prima alternatief voor de Duitse murenbouwer.

Maandag was onze laatste “werk”-dag op La Palma. Dinsdag vliegen we terug naar Nederland. Nog even een paar fotootjes maken. Antonio is na werktijd op zijn school nog even langs gekomen om de laatste losse stenen op te ruimen. Intussen is Alexi samen met één van zijn vrienden bezig de eerste ijzeren buizen van het land te verwijderen. Op de plek waar hij bezig is gaat Barba een helling maken naar het terras van ons woonhuis. Als Barba klaar is, komt Antonio terug om ook de 2 terrassen waar ons huis komt te staan op te schonen. Als daarna de bouwvergunning voor ons huis is afgegeven, kan de murenbouwer aan de slag. De vaart zit er goed in. Wat is er veel gebeurd de afgelopen 2 weken. Misschien begint de bouw van de muren al over een dikke maand. De komende weken zullen we de diverse offertes gaan vergelijken en de bouwvergunningen voor de vakantiehuisjes proberen rond te krijgen. Thuis gaan we de foto’s terug kijken, blogs schrijven en ons heel langzaam realiseren dat het nu echt is begonnen. Een paar maanden nog, en dan gaan we definitief. We zullen het nog druk genoeg krijgen.

De Pala van La Barba

Vanochtend in alle vroegte opgestaan. Alexi gaat om 8 uur aan de slag om het land op te schonen. Een paar dagen geleden kregen we van hem de kostenopgave voor het opruimen van de dode oude bomen, grondwerk en het verwijderen van de ijzeren buizen die op het land en in het schuurtje liggen. Blijkbaar weet hij wel een goed adres voor het oude ijzer, de offerte viel ons enorm mee.

Op het grondstuk komen we Juan tegen. Juan is een vriend van Alexi. Juan heeft een grote baard en een Pala, een machine die het midden houdt tussen een shovel en een kraantje. Juan is een grote man, spreekt erg rustig voor een Spanjaard en heeft een zeer gemoedelijke uitstraling. Omdat zijn naam, net als bij veel Spanjaarden, langer is dan alleen Juan, en we de rest van zijn naam eigenlijk niet goed konden verstaan, noemen we hem Juan La Barba. Juan is al begonnen met het uitgraven van de helling aan het begin van het terrein. Dit is de plek waar later de huizenbouwers ook langs naar boven gaan. De Pala wordt duidelijk ingezet voor het grovere werk. Maar Juan werkt netjes en graaft zich in no time naar boven, het niveau van de twee vakantiehuisjes.

Even later komt ook Alexi langs. Gelukkig neemt hij alle tijd en spreken we (samen met Travis) door wat Juan La Barba en de Pala deze week allemaal kunnen doen. Waarschijnlijk is aan het eind van de week het grove opruimwerk gedaan, zijn de bomen op een hoop geschoven en zijn er 2 hellingbanen gemaakt, 1 van beneden naar het terras van de vakantiehuisjes en 1 van dat niveau naar het niveau van ons huis. Alexi begint volgende week of de week daarna aan het verwijderen van de ijzeren buizen. Dit moet allemaal voorzichtig gebeuren en tijdens kantooruren. Officieel mag je natuurlijk wel je tuin opruimen, maar het afvoeren van een buizennetwerk komt wel erg dicht in de buurt van een begin van de bouw, en daarvoor is de vergunning nog niet verleend.

Alexi heeft ook de beschikking over een kleinere Pala en hij biedt aan om komend weekend een paar kleinere klussen op te pakken. Het is prettig werken met Alexi. Hij begrijpt goed wat wij willen, pakt snel door en kent veel mensen die weer andere klusjes voor ons kunnen regelen.

Als we later in de middag weer terug komen is Juan al gestopt. Het grote grondstuk waar de 2 vakantiehuisjes komen is al zo goed als kaal en schoon.

Zoals afgesproken heeft hij op dit stuk 2 oude avocadobomen laten staan. In de hoogtijdagen van de voormalige plantage stonden er misschien wel 100 bomen. De vorige eigenaar had de bomen al jaren geen water meer gegeven en bijna alle bomen zijn verdroogd en afgestorven. Maar avocadobomen zijn taai en een stuk of 8 bomen hebben nog een paar scheuten met bladeren waar, na de regen van afgelopen winter, toch weer leven in lijkt te komen. We kunnen deze bomen goed gebruiken om meteen al een groene uitstraling aan ons project te geven.

In de loop van de tijd zijn er ook een stuk of 10 kleine palmbomen opgekomen. De Palmeros vinden het onkruid, maar wij willen ze zo veel mogelijk laten staan. Midden op het terras van de vakantiehuisjes is een babypalmpje blijven staan, Juan heeft er liefdevol omheen gewerkt. Het begin van de tuin van één van de vakantiehuisjes is er.

Morgen komen er 2 aannemers om het grondstuk te bekijken voor het maken van een offerte. Rogier zal er bij zijn als tolk. Donderdag komt Juan terug om de Pala ons huiskavel op te sturen. En wij maken foto’s.