De muur van Therese

Het is alweer een dikke maand geleden dat storm Therese een hap uit onze natuurstenen ondermuur nam.

De manier waarop je kunt omgaan met zo’n situatie zegt veel over het verschil tussen de Palmese en de Nederlandse benadering. Toen we Alexi een oplossing vroegen voor de ingestorte muur, kwam hij al snel kijken. Een flinke klus waar wel een paar machines bij ingepland moeten worden. En hoe komen al die machines op het stuk grond onder de muur. Mogelijk kunnen we de dochter van onderbuurman Godon vragen of we ons een weg kunnen banen over zijn land tot vlak onder de ingestorte muur. En dan al het materiaal beetje bij beetje naar boven brengen… Dat wordt regelen en improviseren. En terwijl Alexi aan het regelen is hoe hij zo snel mogelijk machines, werklui en materialen kan regelen, rijst bij onze (Nederlandse) gasten, en eigenlijk alle Nederlanders die ik vertelde over de ingestorte muur alleen de vraag: “Zijn jullie hiervoor verzekerd? “

Wij zijn een beetje Nederlander en een beetje Palmero. En bij navraag van onze verzekering blijkt dat het best mogelijk is dat de schade valt onder één of andere door ons afgesloten verzekering voor de vakantiehuisjes. Therese blijkt voor meer schadegevallen te hebben gezorgd. Er kwam een schade-expert/ taxateur langs om de schade op te nemen en de verzekeraar belooft er mee aan de slag te gaan. En wij gaan aan de slag met de ingestorte muur.

Ondertussen is de grond na de regen van Therese droog genoeg voor de graafmachines. In een week dat er even geen gasten zijn in beide huisjes (3 weken geleden) komen Alejandro en Alberto met 2 graafmachines het terrein van de onderbuurman op rijden.

Gelukkig hadden we van Gladi, onze onderbuurvrouw en dochter van onderbuurman Godon, al toestemming gekregen om op hun terrein een oprit te maken naar het grondstuk onder de ingestorte muur. Jeroen had in de week ervoor alle obstakels weggehakt en gemaaid, zodat de weg vrij leek voor de machines. Maar de machines zijn groot en log en het blijkt nodig om een heuse hellingbaan te graven om boven te komen.

Eenmaal boven beginnen Alejandro en Alberto met het weggraven van de gevallen restanten van de muur. Op zoek naar een vaste basis waar de nieuwe muur op gebouwd kan worden. Bruikbare stenen worden apart gelegd en de aarde verdwijnt verderop op een bult, om later weer te gebruiken achter de muur. Dieper en dieper wordt het gat in de muur op zoek naar vaste rotsachtige bodem.

Intussen is Alejandro al bezig met het aanvoeren van materialen voor de bouw. De oude muur was alleen opgebouwd uit gestapelde stenen. Blijkbaar een te onstabiele constructie die er na de vele regen voor heeft gezord dat de muur was ingestort. Het vernieuwde gedeelte zal bestaan uit een voor- en achtermuur van gestapelde natuurstenen met daartussen beton voor de sterkte. Op dezelfde manier die we al kennen van onze eerste murenklussen al weer 4 en een half jaar geleden. Ladinkje voor ladinkje materiaal wordt met één van de graafmachines omhoog gebracht over de smalle hellingbaan.

De “week dat er even geen gasten zijn” is al halverwege als de eerste stenen van de nieuwe muur worden gelegd. Steen voor steen wordt door Alberto op één van de graafmachines naar de muur getakeld, waarna Alejandro (die voor de gelegenheid is opgewaardeerd tot stenenpuzzelaar) de muur in elkaar puzzelt. Met Jeroen als stenen-aanbinder en betonmaker.

Het werk vordert langzaam en aan het eind van de eerste week is de muur nog maar op de helft van zijn uiteindelijke hoogte.

Dat wordt overleggen met de aankomende gasten. De muur ligt wel erg dicht bij de huisjes, zeker dicht bij het terras van casa Afuera.

Maar de nieuwe gasten vinden het gelukkig allemaal prima. Leuk voor de afleiding en och, als ze na een wandeling terugkomen zijn de werkmannen al weer weg.

Als we maandags verder bouwen blijkt dat de kleine graafmachine waarop Alberto rijdt de stenen niet meer hoog genoeg kan tillen. De iets grotere machine wordt ingezet, met Alejandro als chauffeur. Alberto kan blijkbaar niet met deze machine uit de voeten en hij wordt de muur op gedirigeerd om stenen op hun plek te leggen. Hij is er echter duidelijk niet bedreven in…. We zullen op zoek moeten naar een betere oplossing. Ik overleg met Alejandro en Alexi. Normaal zou Juan Carlos (La Barba) mooi kunnen helpen op de grote pala. Hij was een paar jaar geleden, in de beginfase van ons project, de vaste pala-chauffeur. Maar hij zit in de ziektewet door een spierscheuring…

Toch maar even een paar belletjes en wat schetst onze verbazing? Al ’s middags komt La Barba toch aanrijden met een grote graafmachine om te helpen. Omdat wij het vroegen. Als de nood aan de man is, dan helpen de Palmeros elkaar.

In een razend tempo gaan de overige stenen naar de bovenkant van de muur. Ze worden ontvangen door Alejandro en (leerling-stenen-puzzelaar) Alberto. Stenen omhoog, grond erachter, beton ertussen. Het is hard werken, maar na een paar dagen is de muur even hoog als de muren aan de zijkanten. Donderdag nog een nette betonnen bovenrand op de muur die aansluit op de rand ernaast en de muur staat er weer prima bij.

Als vrijdag de graafmachines de tuinen van de onderbuurman weer netjes in orde maken zit Alberto al weer bij een volgende klus. En wij? Wij kunnen achter de bovenkant van de muur de tuin op orde brengen. En de gasten uitzwaaien en bedanken voor hun verdraagzaamheid, de huisjes schoonmaken, de was, de rest van de tuinen en alles voorbereiden voor weer nieuwe gasten.