Fin de tramité

Op ons bouwproject op La Palma ontbraken nog een paar laatste ambtelijke stempeltjes. Een laatste hobbel in een bochtig traject. Na de registratie van ons huis en de twee vakantiehuisjes ontbrak alleen nog de definitieve verhuurlicentie.

De aanvraag daarvan liep al een poosje en geheel volgens Palmese traditie waren we natuurlijk al ruim voor het afgeven van de licentie bezig met de verhuur. Het ambtelijke apparaat werkt traag en nadat onze aanvraag op verschillende stapels had gelegen, kregen we contact met Estefanía. Estefanía werkt op de afdeling toerisme van het eiland La Palma.

Bij Estefanía probeerden we de benodigde gegevens voor de licentie digitaal aan te leveren via het portaal van de eilandregering, de Cabildo. Uit één van de publicaties had projectbegeleider Rogier kunnen destilleren wat we nodig zouden hebben. Omdat we vallen onder de categorie Extra-Hotelería is het nodig in de huisjes een brandblusser te hebben (check), een fluorescerend bord naast de brandblusser met de afbeelding van een brandblusser (uhm), een lijst met telefoonnummers van de hulpdiensten (check), een aansprakelijkheidsverzekering (check), een prijslijst (check), een plattegrond van het huisje met vluchtroutes (uhm, de huisjes hebben één slaapkamer, een badkamer en een woonkamer. Als je moet vluchten voor brand zou ik niet eerst het kaartje met vluchtroutes opzoeken, ik zou het dichtstbijzijnde raam uitklimmen…) en een karrevracht oude registratieformulieren van de huisjes. Waaronder het uitgebreide uitvoeringsproject, zeg maar het bouwbestek. Gelukkig hebben we alles voorbereid en kunnen we de zaken digitaal aanleveren. Er is alleen één probleempje. Het uitvoeringsproject is een enorm bestand van circa 20 MB en het inleverportaal van de Cabildo accepteert slechts documenten tot 3 MB. Dit lukt ons zelfs niet als we het document ernstig comprimeren… We besluiten maar een een verkorte versie te sturen van de eerste pagina’s in de hoop dat al deze documenten toch niet gelezen worden.

Na een paar maanden komt er reactie van Estefanía. Alle documenten zijn correct aangekomen en ze wil een afspraak maken om de zaken te controleren. Prima, we leggen alle zaken klaar waarvan wij denken dat zij die wil zien en hopen er het beste van. Eén van de zaken waar we het meest over inzitten is de goedkeuring van het zwembad. Qua normeringen hebben we hier verschillende verhalen over gehoord. Van privézwembad die slechts door gasten van huisje Afuera te gebruiken is, tot een verplichte badmeester en hekken op de omheining zodat gasten niet van de omliggende muren vallen.

Gelukkig is op het moment van de afspraak huisje Afuera vrij en gaan de gasten van huisje Alegría al op tijd weg. Estefanía groet ze vriendelijk en maakt haar excuses dat de controle van de verhuurvergunning juist is gepland als er gasten zijn (…uhm). Lopend langs het zwembad meldt ze dat er geen normen zitten aan een zwembad…(OK). Ohja, hebben we een babybedje… die hoeft niet in de huisjes te liggen, maar moet wel aanwezig zijn, dat is een norm. Uhm… we verhuren huisjes voor 2 volwassenen, zo staat het ook op onze website. Wat moeten wij dan met een babybedje? gelukkig hebben we net in de buurt een babybedje geleend omdat nichtje Wendy met Thierry en de kleine Odette langskomen. Die ligt achterin de auto (Vinkje). Binnengekomen in huisje Afuera vallen haar meteen 2 zaken op die niet kloppen. Geen telefoons…. jah, de norm is dat er een telefoon in een vakantiehuisje moet liggen… Voor het geval dat iemand de nooddiensten moet bellen en zelf geen telefoon mee heeft… Hallo, het is 2025!! Wij hebben nog nooit gasten gehad zonder eigen telefoon… Ah, nog één, geen stickertjes boven de stopcontacten waarop het voltage staat… stel dat er een Amerikaan op bezoek komt en hij probeert zijn (totaal afwijkende) stekker in het stopcontact te frommelen, ja… dat kan kortsluiting geven (…uhm). En zo komen er nog een paar kleine dingentjes aan de orde die vrij makkelijk te verhelpen zijn. Estefanía maakt een lijstje en wij vragen ons hardop af waarom wij deze specifieke normen niet kennen. Ze vertelt ons dat deze normen ook ergens beschreven moeten staan in een bulletin van een Staatscourant. Zij weet echter ook niet precies waar dit vermeld staat. En wij vragen ons stilzwijgend af of het niet veel makkelijker was om deze normen duidelijk te publiceren, bijvoorbeeld bij de aanvraag voor de vergunning. Dan weet je op voorhand precies waar je aan moet voldoen en kun je er rekening mee houden. Maar ja, dan heeft Estefanía natuurlijk geen baan meer…

Omdat we verder vrijwel helemaal aan de normen voldoen mogen we foto’s opsturen van de aanpassingen. We gaan er meteen mee aan de slag.

En ja hoor :):) vorige week kwam het verlossende bericht. De verhuurlicentie is toegekend. En we realiseren ons direct: de laatste hobbel in ons project is genomen. En meer nog: voor het eerst sinds we naar La Palma zijn gegaan, zijn we niet verwikkeld in één of andere onduidelijke procedure. Sterker nog, voor het eerst is alles wat we doen legaal. Vrijwel de hele tijd dat we hier wonen, waren we alvast illegaal aan het bouwen of verhuren. En nu ineens mag het allemaal. De bubbels kunnen nog een laatste keer open!!

En die verhuur…dat loopt echt als een trein. Vooral Siepko en Marjan van Oceaanzicht.nl boeken onze huisjes vol alsof het warme broodjes zijn. Samen met de boekingen die we zelf binnenkregen is Casa Afuera al helemaal volgeboekt tot eind maart en ook voor Alegría is het zoeken naar een klein gaatje in de boekingskalender. Ook de reserveringen voor de periode daarna komen al regelmatig binnen en de eerste reserveringen voor 2027 staan al in de agenda.

We gaan nu definitief een volgende fase in van ons verblijf op het prachtige La Palma. Het project is klaar. Is het geworden wat we ervan gehoopt hadden? Ja, het is prachtig geworden. We zijn er dik tevreden mee. En wij niet alleen, ook van de gasten niets dan lof. En daar doen we het ook voor. Iedereen blij.